Blue Moon – piosenka zaaranżowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego na sesji w maju 1969 i wydana na albumie Self Portrait w czerwcu 1970.
Historia i charakter utworu Utwór ten został nagrany na trzeciej sesji do albumu, 3 maja 1969. Innymi piosenkami pochodzącymi z tej sesji były: "Take a Message to Mary" oraz odrzuty: "Ring of Fire" i "Folsom Prison Blues". "Blue Moon" wyjątkowo nie znalazła się na sesjach overdubbingowych (od 8 do 14, w marcu i kwietniu 1970).
Piosenka została skomponowana przez Richarda Rodgersa ze słowami Lorenza Harta w 1933. Miała wtedy inne słowa i nosiła tytuł "Make Me a Film Star". Miała być ona śpiewana przez Jean Harlow w filmie Hollywood Party (1934), ale projekt nie doczekał się realizacji. Hart zmienił tekst piosenki oraz tytuł na "The Bad in Every Man"; była ona przygotowana dla Shirley Ross do filmu Manhattan Melodrama (1934). Hart wkrótce zmienił tekst i tytuł po raz trzeci – tym razem na "Blue Moon". Piosenka ta stała się jedynym przebojem pary Rodgers/Hart, niezwiązanym z żadnym filmem czy sceną.
W biograficznym filmie od Rodgersie i Hartcie Words and Music (1948) piosenkę zaśpiewał Mel Tormé. W maju 1952 swoją wersję piosenki nagrała Billie Holiday. W lipcu 1954 cover utworu nagrał Elvis Presley, a jego wersja dotarła do 55. miejsca na liście przebojów Top 100 magazynu Billboard. Krótka instrumentalna wersja utworu pojawiła się w filmie Miłość w Las Vegas z Presleyem i Ann-Margret.
Piosenka pojawiła się także na ścieżce dźwiękowej filmów: W cyrku (At the Circus, 1939), Grease (1978) i An American Werewolf in London (1981).
Określenie "blue moon" oznaczało "bardzo długi czas". W miarę zapominania oryginalnego znaczenia pojawiło się popularne znaczenie terminu jako druga pełnia w miesiącu kalendarzowym. Zwykle jest 12 pełni, po jednej każdego miesiąca. Jednak są lata, kiedy dochodzi do 13 pełni w roku. I ta 13 pełnia zaczęła być nazywana "blue". Jednak w majowym numerze czasopisma Sky and Telescope z 1999 dokonano korekty tego określenia. Okazuje się, że "blue moon" jest trzecią pełnią okresu, w którym pojawiają się cztery pełnie (gdy w ciągu 12 miesięcy występuje 13 pełni).
Dylan z piosenką – i to w wersji Presleya – zetknął się bardzo wcześnie, bo jeszcze w latach 50 XX w. Jest jedną z czterech zachowanych piosenek nagranych na magnetofonie, gdy jeszcze jako nastolatek praktykował muzykę ze swoim przyjacielem Johnem Bucklenem. To wykonanie pojawiło się nawet na muzycznym i socjo-kulturalnym dokumencie filmowym o autostradzie 61 (Highway 61), zrealizowanym przez BBC.
Wersja Dylana na albumie ukazuje go jako imitatora Elvisa Preseya. Dylan nigdy nie wykonał piosenki na koncercie.
Muzycy Sesja 3 Bob Dylan – gitara, harmonijka, wokal, pianino Norman Blake – gitara Fred Carter, Jr. – gitara Pete Drake – Elektryczna gitara hawajska Bob Moore – gitara basowa Bill Pursell – pianino Kenneth Buttrey – perkusja
Wykonania piosenki przez innych artystów Patryk Mroczko – Najlepsze interpretacje klasycznych utworów w nowoczesnych wersjach (2011) Django Reinhardt – All Star Session (2001); The Very Best of 1934–1939 (2006); With His American Friends; The Classic Early Recordings in Chronological Order (DR nagrał "Blue Moon" już w latach 30.) Dizzy Gillespie i Roy Eldridge – Roy and Diz (1954) Clifford Brown – Brownie: The Complete AmArcy Recordings (1954) Elvis Presley – Elvis Presley (1956) Ella Fitzgerald – Sings the Rodgers and Hart Songbook (1956) The Supremes –The Supremes Sing Rodgers & Hart (1967) Sha Na Na – Sha Na Na (1971) Tony Bennett - Sings 10 Rodgers and Hart Songs (1973); Try to Remeber (CD 2); The Complete Improv Recordings Cybill Shepherd i Bruce Willis – w serialu TV Moonlighting Stéphane Grappelli – Vintage 1981 (1981) Sam Cooke – jedna z trzech wersji zaśpiewanych w filmie An American Werewolf in London (1982) The Marcels – trzecia wersja z filmu An American Werewolf in London (1982) Vazelina Bilopphøggers – Blå lys (1983) Cowboy Junkies – The Trinity Session (1988) Dizzy Gillespie - Blue Moon (1991); The Dizzy Gillespie Story/In Paris (2001) Daniel Ash – Coming Down (1991) Ivan Lins – Ivan Lins 20 anos (1991) Louis Armstrong – Mack the Knife (1990); "On the Road" (1992) Frank Sinatra – Concepts (1992) Tommy Emmanuel – Initiation (1995) Da Vinci's Notebook – Bendy's Law (1997) Course of Empire – Telepathic Last Words (1998) Komety – Komety (2002) Samantha Mumba – Woman (2002) Rod Stewart z Erikiem Claptonem – Stardust: The Great American Songbook Volume III (2004) Ann Hampton Callaway – Blues in the Night (2006)
Piosenkę wykonywali także Billy Eckstine Diane Shaw Belle Baker Connee Boswell Elkie Brooks Ondřej Havelka Chris Isaak Frankie Laine & Michel Legrand Julie London Helmut Lotti Dean Martin Vaughn Monroe Orange and Lemons Lee Perry's Upsetters Amália Rodrigues Charlie and his Orchestra The GoldTones Atlas Sound Jo Stafford Eri Chiemi Supra for Man City and Ricky Hatton Pedro Vargas The Ventures Gene Summers César Camargo Mariano Mark Isham (śpiewała Tanita Tikaram) MxPx Showaddywaddy
Przypisy
Bibliografia Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press. Nowy Jork, 2004
Linki zewnętrzne Tekst piosenki Akordy
Kategoria:Piosenki Boba Dylana Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1934 Kategoria:Piosenki wydane w roku 1970 Kategoria:Single numer jeden na UK Singles Chart