thumb|240px|Kaplica grobowa Pawła Rawy na Cmentarzu Kalwaryjskim w Mińsku Paweł Rawa (ur. 1770 w Białostockiem, zm. na początku 1859J.M. Giżycki, Materyały do dziejów Akademii Połockiej i szkół od niej zależnych, Kraków 1905, s. 258.) – prałat miński, administrator diecezji mińskiej w latach 1839–1853.
Życiorys Kształcił się kolejno w Grodnie, w kolegium jezuitów w Połocku, wreszcie w seminarium w Śmiłowiczach. Po wyświęceniu na kapłana pełnił m.in. posługę kapelana arcybiskupa mohylewskiego Stanisława Siestrzeńcewicza.
Jako prałat miński w latach 1839–1853, po śmierci biskupa Mateusza Lipskiego, rządził diecezją mińską. Po kasacie unii w 1839 roku Rawa zawarł umowę z byłym biskupem unickim, później prawosławnym – Antonim Zubko. Na mocy tej umowy wszyscy katolicy obrządku łacińskiego, których rodzice należeli do obrządku greckiego od 1798 roku, powinni być uważani za prawosławnychA. Boudou, Stolica Święta a Rosja. Stosunki dyplomatyczne między niemi w XIX stuleciu, tł. Z. Skowrońska, T. 1, 1814-1847, Kraków 1928, s. 380-381.. Rząd carski uznał tę umowę za wielką zasługę, dlatego Paweł Rawa stał się, z punktu widzenia władz, „godnym kandydatem” na biskupa mińskiego. Pozostawał jednak nominatem, bowiem Stolica Apostolska została szczegółowo poinformowana o umowie z biskupem prawosławnym i nie chciała go kanonicznie zatwierdzić.
W okresie rządów Rawy miała miejsce kasata majątków kościelnych, zarówno klasztornych, jak i parafialnych. Historyk stosunków kościelnych Stolicy Apostolskiej z Rosją, Adrien Boudou, krytycznie oceniał Rawę, pisząc: Zdaniem wrogo nastawionego do Kościoła katolickiego, wielce wpływowego w tym czasie, prawosławnego biskupa Josifa Siemaszki, Rawa to
Przypisy
Kategoria:Administratorzy diecezji mińskiej Kategoria:Duchowni katoliccy zaboru rosyjskiego Kategoria:Ludzie związani z Mińskiem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1770 Kategoria:Zmarli w 1859