Krzysztof J. Filipiak (ur. 28 lutego 1972 w Poznaniu) – polski lekarz, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych, specjalista w zakresie kardiologii, interny, hipertensjologii i farmakologii klinicznej, dyrektor-rektor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego od 2025 roku, rektor Uczelni Medycznej im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie w latach 2021 – 2025, były prodziekan i prorektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, były organizator i pierwszy Przewodniczący Rady Dyscypliny Nauk Medycznych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w latach 2019 – 2020, były prezes Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, prezes Polskiego Towarzystwa Postępów Medycyny – Medycyna XXI, członek władz Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego poprzednich kadencji, doctor honoris causa International European University w Kijowie. Wielokrotny laureat czołowych miejsc rankingowych w rankingu „Pulsu Medycyny” – 100 najbardziej wpływowych osób w polskiej medycynie.

Praca zawodowa, naukowa, wykształcenie mały|lewo|„Drzewo genealogiczne” przedstawiające Warszawską Akademicką Szkołę Kardiologii, wywodzącą się od Ojca polskiej kardiologii – prof. Mściwoja Semerau-Siemianowskiego i jego ucznia prof. Zdzisława Askanasa (opiekunowie habilitacji) – koncepcja graficzna i opracowanie – Krzysztof J. Filipiak

Rozwój naukowy Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie (matura 1991). W okresie nauki w liceum był finalistą Olimpiady Polonistycznej. Studia medyczne na I Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie ukończył w 1997, zdobywając wyróżnienie za wybitne osiągnięcia w pracy naukowej w okresie studiów – Złota Odznaka Studenckiego Towarzystwa Naukowego.

Stopień doktora nauk medycznych uzyskał z wyróżnieniem w 2000 w Akademii Medycznej w Warszawie na podstawie napisanej pod kierunkiem prof. Bożeny Tachalskiej-Kryńskiej rozprawy pt. Ocena wybranych parametrów odczynu zapalnego i alergicznego w terapii ostrej niewydolności wieńcowej u osób poniżej 60. roku życia.

W 2005 w tej samej uczelni uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Stratyfikacja ryzyka w ostrych zespołach wieńcowych w warunkach polskiego wieloprofilowego szpitala klinicznego – prospektywna obserwacja śmiertelności krótko i długoterminowej.

Od 2008 zatrudniony na stanowisko profesora nadzwyczajnego w I Katedrze i Klinice Kardiologii WUM, tytuł naukowy profesora otrzymał 2009. W chwili mianowania był najmłodszym polskim profesorem kardiologii i jednym z najmłodszych profesorów nauk medycznych w Polsce. Od 2017 roku profesor zwyczajny tej uczelni w I Katedrze i Klinice Kardiologii. W 2021 roku zakończył po 24 latach pracę w WUM, wypowiadając stosunek pracy po zmianach kadrowych, jakie wówczas się dokonały.

Odbył staże naukowe i praktyki kliniczne w ośrodkach uniwersyteckich Amsterdamu, Utrechtu, Rio de Janeiro, Mediolanu, Neapolu, Sofii i Genewy, posiada tytuł visiting professor uniwersytetu w Niszu, w Serbii. Przebywał w 2022 roku jako visiting professor w Uniwersytecie Divine Word w Madang (Papua-Nowa Gwinea) oraz w 2024 jako visiting professor w Uniwersytecie św. Jerzego na Grenadzie (Saint Geroge’s University, Grenada, West Indies).

Specjalizacje lekarskie choroby wewnętrzne (2004, z wynikiem celującym) kardiologia (2007) hipertensjologia (2007) farmakologia kliniczna (2013, nagroda Ministra Zdrowia za najlepiej zdany egzamin w tej sesji).

Warszawski Uniwersytet Medyczny (WUM) oraz Uczelnia Medyczna im. Marii Skłodowskiej-Curie (UM MSC) – praca zawodowa w latach 1997-2025 Przedstawiciel Warszawskiej Akademickiej Szkoły Kardiologicznej wywodzącej się od prof. Mściwoja Semerau-Siemianowskiego (1885–1953) i jego ucznia prof. Zdzisława Askanasa (1910–1974). Genealogię samodzielnych pracowników naukowych tej Szkoły przedstawiono na rycinie. Nauczyciel akademicki Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (WUM), w latach 1997-98 lekarz stażysta, a od 1998 do 2021 lekarz w I Katedrze i Klinice Kardiologii Centralnego Szpitala Klinicznego WUM, ul. Banacha w Warszawie. W latach 1997–2013 wykładowca w Katedrze i Zakładzie Farmakologii Doświadczalnej i Klinicznej Akademii Medycznej w Warszawie.

W latach 2006–2016 członek Komisji Bioetycznej WUM. W latach 2005–2012 Przewodniczący Rady Pedagogicznej V. roku studiów lekarskich I Wydziału Lekarskiego, w latach 2008–2016 Członek Senackiej Komisji Nauki WUM. Senator WUM kadencji 2016-2020 oraz 2020-2021.

W latach 2012–2016 Prodziekan ds. Nauki I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

W latach 2016–2019 prorektor ds. umiędzynarodowienia, promocji i rozwoju Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. W latach 2019–2020 – pierwszy przewodniczący i organizator Rady Dyscypliny Nauk Medycznych w WUM.

Równolegle profesor – wykładowca kierunku lekarskiego w Uczelni Łazarskiego w Warszawie w roku akademickim 2020-21. Profesor i rektor Uczelni Medycznej im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie w latach 2021-25, dyrektor Instytutu Nauk Klinicznych UM MSC w latach 2021-2024. Przewodniczący Senatu Uczelni w latach 2021-25, koordynator przedmiotów: interna, farmakologia oraz farmakologia kliniczna.

Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (CMKP) w Warszawie Pierwszy dyrektor-rektor CMKP wybrany w drodze konkursowej, po wprowadzeniu nowej ustawy o CMKP, mianowany przez Ministra Zdrowia z datą rozpoczęcia urzędowania: 25.08.2025. Jedenasty w historii Dyrektor-rektor CMKP (poprzednicy – prof. prof. Edward Rużyłło, Bohdan Lewartowski, Jan Doroszewski, Ryszard Brzozowski, Jan Kuś, Walerian Staszkiewicz, Jadwiga Słowińska-Srzednicka, Joanna Jędrzejczak, Ryszard Gellert, Piotr Kryst).

Dorobek w zakresie opieki naukowej i klinicznej Promotor 24 doktoratów, w tym 14 z wyróżnieniem, opiekun 7 habilitacji (5 osób uzyskały już tytuły własne profesorskie), opiekun 11 specjalizacji z kardiologii i 7 z chorób wewnętrznych; recenzent 68 prac doktorskich, 30 habilitacji, 18 wniosków profesorskich.

Dorobek w zakresie promotorstwa doktorantów: dr n. med. Andrzej Folga (2009), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Wojciech Paluch (2009) dr n. med. Marta E. Starczewska (2009), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Renata Główczyńska (2010), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Filip M. Szymański (2010), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Ewa Siewaszewicz (2011) dr n. med. Agnieszka Serafin (2011) dr n. med. Anna Budaj-Fidecka (2011), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Paweł Balsam (2011) dr n. med. Janusz Bednarski (2012), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Agnieszka Kapłon-Cieślicka (2012), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Marek Rosiak (2012), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Bartosz Puchalski (2013) dr n. med. Marcin Michalak (2013) dr n. med. Wojciech Szychta (2013) dr n. med. Łukasz Kołtowski (2014), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Michał Pstrągowski (2018) dr n. med. Mariusz Tomaniak (2018), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Anna Płatek (2018), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Anna Praska-Ogińska (2020) dr n. med. Aleksandra Gąsecka-van der Pol (2020), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Agata Tymińska (2020), doktorat z wyróżnieniem dr n. med. Jolanta Epstein (2022), doktorat z wyróżnieniem. mgr inż. stud. med. Mateusz Pocięgiel (2025) – przed obroną

Działalność w towarzystwach, radach naukowych, samorządzie zawodowym, Polskiej Akademii Nauk Polskie Towarzystwo Kardiologiczne W latach 2007–2009 Przewodniczący Klubu 30 – Klubu Młodych Kardiologów PTK. W 2010 został współzałożycielem i pierwszym Prezesem Sekcji Farmakoterapii Sercowo-Naczyniowej PTK.

Były członek Zarządu Głównego (2007–2011) i Skarbnik (2009–2011) Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, wielokadencyjny członek Komitetu Naukowego Kongresów PTK. Od 2023 roku Przewodniczący Komisji Historycznej PTK.

W latach 2012–2018 redaktor naczelny oficjalnego pisma Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego – Kardiologii Polskiej (pismo z listy filadelfijskiej). Od 2018 Executive Editor w piśmie Cardiology Journal (pismo z listy filadelfijskiej). Członek rady redakcyjnej „Folia Cardiologica” – pisma sekcji Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. W przeszłości – sekretarz redakcji „Polskiego Przeglądu Kardiologicznego” oraz „Kardiologii po Dyplomie”.

Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne Od 2009 posiada tytuł FESC – Fellow of ESC, przyznawany kardiologom, którzy wykazali się wybitnymi dokonaniami klinicznymi, badawczymi, organizacyjnymi lub edukacyjnymi na terenie Europy.

Jest członkiem Grupy Roboczej Farmakoterapii Sercowo-Naczyniowej oraz Grupy Roboczej Ostrej Opieki Kardiologicznej ESC.

Polskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego Członek Zarządu Głównego od 2010, w latach 2012–2014 Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, Prezes-Elekt w latach 2016–2018, Prezes w latach 2018–2020, Past-Prezes w latach 2020–2022. Współautor polskich wytycznych diagnostyki i terapii nadciśnienia tętniczego w 2019 i 2024 roku.

Polskie Towarzystwo Postępów Medycyny – Medycyna XXI Członek założyciel, pierwszy Prezes Zarządu Głównego od 2021 roku. Współorganizator – przewodniczący komitetów naukowych kongresów PTPM-Medycyna XXI w 2023, 2024 i 2025 roku.

ISCP – Światowe Towarzystwo Farmakoterapii Sercowo-Naczyniowej Od 2016 pełni funkcję Gubernatora International Society of Cardiovascular Pharmacotherapy w Polsce , a od 2025 roku zasiada jako pierwszy Polak w historii w ścisłym zarządzie tej organizacji (ISCP Board of Directors).

Krajowy nadzór specjalistyczny W latach 2002–2014 sekretarz Krajowego Zespołu Nadzoru Specjalistycznego w dziedzinie kardiologii przy konsultancie krajowym w dziedzinie kardiologii. Członek państwowych komisji egzaminacyjnych lekarskie egzaminu specjalistycznego w dziedzinie: chorób wewnętrznych, kardiologii i hipertensjologii.

Rady naukowe instytutów oraz instytucji naukowych Od 2016 jest również Wiceprzewodniczącym Rady Naukowej Narodowego Instytutu Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji w Warszawie. Od 2023 roku jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. W 2025 roku wybrany został na Przewodniczącego Rady Naukowej Głównej Biblioteki Lekarskiej w Warszawie.

Polska Akademia Nauk (PAN) W powszechnych wyborach polskich, samodzielnych pracowników naukowych wybrany w skład dwóch komitetów naukowych PAN na kadencję 2024-28: Komitetu Nauk Klinicznych oraz Komitetu Nauk Fizjologicznych i Farmakologicznych PAN.

Działalność w samorządzie zawodowym Od 2022 roku Przewodniczący Zespołu ds. Polityki Lekowej i Farmakoterapii Naczelnej Rady Lekarskiej. Zespół złożony jest z przedstawicieli polskich profesorów i doktorów hab. medycyny posiadających specjalizację z farmakologii klinicznej, z Warszawy, Łodzi, Katowic i Bydgoszczy.

Publikacje, monografie, nagrody naukowe Autor lub współautor ponad 700 publikacji z zakresu medycyny, z tego ponad 500 indeksowanych w bazie PubMed Medline; wg Google Scholar (stan na 17 czerwca 2025): 13786 cytowania, Hirsch index = 55; i-10 index = 324. Wg bazy SCOPUS, liczba cytowań 12354, indeks Hirscha 43 (czerwiec 2025)

Autor i współautor ponad 100 rozdziałów w podręcznikach naukowych; współredaktor podręczników i książek medycznych m.in.: Leki hamujące układ renina-angiotensyna-aldosteron, Opolski G., Filipiak K.J., red. 2000; Statyny – zarys farmakologii klinicznej, Filipiak K.J., Opolski G., red. 2001; Ostre Zespoły Wieńcowe, Opolski G., Filipiak K.J., Poloński L., red. 2002; Leki przeciwpłytkowe w ostrych zespołach wieńcowych, Dudek D., Filipiak K.J., Stępińska J., red. 2006; Hipertensjoonkologia. Nadciśnienie tętnicze w chorobie nowotworowej, Filipiak K.J., Szymański F.M., Szmit S., red. 2018; Koronawirus SARS-CoV-2 – zagrożenie dla współczesnego świata, Dzieciątkowski T., Filipiak K.J., red. 2020. Kawa – monografia medyczna. Filipiak K.J., Narkiewicz K., Surma S., red. 2024

Nagrody i wyróżnienia