thumb Metoda Gierasimowa – metoda badawcza stosowana w antropologii fizycznej, polegająca na rekonstrukcji plastycznej wyglądu twarzy człowieka na podstawie zachowanych elementów czaszki. Nazywana jest metodą Gierasimowa od nazwiska rosyjskiego antropologa Michaiła Gierasimowa, który stał się współtwórcą otwartego w 1950 roku Laboratorium Rekonstrukcji Plastycznej Akademii Nauk ZSRR. Metoda oparta jest na związku między kształtem oraz grubością tkanki miękkiej czaszki a morfologią czaszkiBrunon Hołyst: Kryminalistyka, Warszawa 2004.. Na początku Gierasimow wykonywał modele w plastelinie, potem metoda została udoskonalona.
Kolejność działań przy stosowaniu tej metody jest następująca: wykonanie odlewu czaszki, wbicie w ważne anatomicznie miejsca kołeczków, na których zaznaczana jest grubość tkanki mięśniowej w danym miejscu, umieszczenie kulek z polistyrenu w oczodołach, nałożenie na odlew gliny rzeźbiarskiej na wysokość zaznaczeń na kołeczkach, uzupełnienie rekonstrukcji o włosy, brwi i inne szczegółyMedycyna sądowa → Rekonstrukcja.
Metoda ta wykorzystywana jest m.in. w kryminalistyce, czy archeologii.
Przypisy
Kategoria:Antropologia fizyczna