Japoński tytuł jest skrótem od słowa , oznaczającego muzykę lekką np. jazz lub pop. – czteropanelowa manga autorstwa Kakifly, publikowana na łamach magazynu „Manga Time Kirara” wydawnictwa Hōbunsha od kwietnia 2007 do czerwca 2012. Ukazywała się także w czasopiśmie „Manga Time Kirara Carat”. W Polsce prawa do jej dystrybucji nabyło wydawnictwo Studio JG.
Na podstawie mangi powstał serial anime wyprodukowany przez studio Kyoto Animation, który emitowano od kwietnia do czerwca 2009. Sequel, zatytułowany K-On!!, był emitowany od kwietnia do września 2010. Seria doczekała się również gry wydanej na PSP oraz PS3, a także filmu pełnometrażowego.
Fabuła W bliżej nieokreślonej części Japonii, cztery uczennice żeńskiej szkoły Sakuragaoka dołączyły do klubu muzycznego, by ten nie został rozwiązany. Jakkolwiek były jego jedynymi członkami. Początkowo jedna z członkiń Yui Hirasawa, nie miała żadnego pojęcia na temat gry na instrumentach jak i nie potrafiła odczytywać zapisu nutowego, lecz po pewnym czasie nauczyła się grać na gitarze. Od tego momentu Yui razem z basistką Mio Akiyamą, perkusistką Ritsu Tainaką, i grającą na keybordzie Tsumugi Kotobuki, spędzała swój czas na występach, ćwiczeniach, i wspólnych spotkaniach ze swoimi przyjaciółkami. Klub nadzorowany był przez nauczycielkę muzyki Sawako Yamanakę, która została ich wychowawcą w ostatniej klasie szkoły średniej. Jakiś czas później w klubie zawitała młodsza o rok, nowa gitarzystka Azusa Nakano.
Po tym jak Yui, Mio, Ritsu i Tsumugi ukończyły szkołę średnią i dostały się na uniwersytet, dołączyły do klubu muzycznego razem z trzema innymi uczennicami, Akirą Wadą, Ayame Yoshidą i Sachi Hayashi. W tym samym czasie Azusa ciągle kontynuowała nauki w szkole średniej, należąc do klubu muzycznego wraz z nowymi jego członkiniami: Ui Hirasawą będącą siostrą Yui, Jun Suzuki, Sumire Saitō i Nao Okudą.
Spin-off K-On! Shuffle skupia się na nowych postaciach z innej szkoły. Zainspirowane klubem ze szkoły Sakuragaoka, Yukari Sakuma i jej przyjaciółka Kaede Shimizu pragnęły założyć swój własny klub. Razem z szkolną koleżanką Maho Sawabe, odkryły Light Music Appreciation Society, czyli klub którego jedyną członkinią była Riko Satou.
Bohaterowie
Ma krótkie, jasnobrązowe włosy i brązowe oczy. Gra na perkusji. Założycielka klubu muzycznego. Nosi żółtą opaskę na głowie. Lubi śmiać się z Mio i zjadać wypieki Tsumugi. Wesoła i wyluzowana dziewczyna, która rzadko się boi, lecz dość często zapomina o formalnościach które powinna wypełniać.
Ma długie, czarne włosy. Gra na gitarze basowej. Jest bardzo wstydliwa i strachliwa. Jak się przestraszy, mówi „nic nie widziałam, nic nie słyszałam”. Dojrzała fizycznie dziewczyna. Od dziecka przyjaźni się z Ritsu, z którą się często przekomarza, lecz naprawdę są przyjaciółkami. Sawako wykorzystuje wstydliwość Mio i ubiera ją w stroje pokojówek i inne zawstydzające ubrania.
Ma krótkie brązowe włosy. Nosi dwie żółte spinki we włosach. Gra na gitarze. Jest mało odpowiedzialna, leniwa, czasem zachowuje się jak dziecko, lecz mimo to sprawia wrażenie miłej i koleżeńskiej. Objada się wypiekami Tsumugi. Ma siostrę Ui, która jest jej przeciwieństwem. Gdy przyszła pierwszy raz do klubu nie umiała grać, ani nawet nie miała gitary, wszystkiego nauczyły ją przyjaciółki.
Ma długie, blond włosy. Gra na keyboardzie. Jej rodzice prowadzą sklep z instrumentami. Posiada kilka willi do których członkinie klubu wyjechały na „obóz treningowy” Większość przedmiotów w klubie należy do niej (np. zestaw do herbaty). Chętnie pomaga przyjaciółkom i jest bardzo miła.
Ma czarne włosy związane w dwa kucyki i brązowe oczy. Gra na gitarze, jest o rok młodsza od swoich przyjaciółek z klubu. Na początku denerwowało ją ich lenistwo i próbowała zapędzić koleżanki do gry, lecz z czasem się z tym pogodziła. Dziewczyny zmuszają ją czasem do zakładania opaski z kocimi uszami, a Yui nazywa ją Azu-nyan.
Jest bardzo miłą i spokojną nauczycielką muzyki, lecz pozory mylą: gdy była zbuntowaną nastolatką należała do zespołu metalowego, gdzie była wokalistką i grała na gitarze, by zapomnieć o tym, została nauczycielką.
Młodsza siostra Yui. Jest bardzo dojrzała jak na swój wiek, opiekuje się starszą siostrą i robi za nią dosłownie wszystko (pomagała Yui również w nauce gry na gitarze).
Przyjaciółka Yui poznana w przedszkolu. Jest przewodniczącą szkoły, pomaga gdy Ritsu nie wypełni swoich obowiązków.
Przyjaciółka z klasy Ui i Azusy. Gra na basie w klubie jazzowym.
Manga Czteropanelowa manga autorstwa Kakifly była publikowana w magazynie „Manga Time Kirara” od 9 kwietnia 2007 do 9 września 2010. Ukazywała się również co dwa miesiące w „Manga Time Kirara Carat”, siostrzanym magazynie „Manga Time Kirara”, począwszy od numeru z października 2008. Seria została zebrana w 4 tankōbonach, wydanych między 26 kwietnia 2008 a 27 września 2010.
W Polsce manga ukazała się nakładem wydawnictwa Studio JG.
W kwietniu 2011 manga została wznowiona w dwóch oddzielnych magazynach. Rozdziały wydawane w „Manga Time Kirara” ukazywały się od 8 kwietnia 2011 do 9 czerwca 2012 i koncentrują się na czterech głównych bohaterkach oryginalnej serii, które uczęszczają na studia. Zostały zebrane w jednym tomie zatytułowanym , który wydano 27 września 2012.
Rozdziały opublikowane w „Manga Time Kirara Carat” ukazywały się między 28 kwietnia 2011 a 28 czerwca 2012 i skupiają się na postaciach Azusy, Ui i Jun, które kontynuują działalność klubu muzyki lekkiej. Następnie zostały wydane w tomie zatytułowanym , który opublikowano 27 października 2012.
Spin-off, zatytułowany K-On! Shuffle, ukazuje się w magazynie „Manga Time Kirara” od 9 lipca 2018. Pierwszy tankōbon został opublikowany 27 lutego 2020, według zaś stanu na 27 marca 2024, do tej pory wydano 3 tomy.
Anime W grudniu 2008 redakcja magazynu „Newtype” poinformowała, że manga otrzyma adaptację w formie telewizyjnego serialu anime. 13-odcinkowa seria została wyreżyserowana przez Naoko Yamadę, napisana przez Reiko Yoshidę i wyprodukowana przez studio Kyoto Animation. Była emitowana od 3 kwietnia do 26 czerwca 2009 w stacji TBS, a później także w BS-TBS, MBS i CBC. Dodatkowy odcinek OVA został wydany 20 stycznia 2010.
30 grudnia 2009 poinformowano, że powstanie drugi sezon. Seria, zatytułowana K-On!!, liczyła łącznie 26 odcinków i była emitowana w stacji TBS między 7 kwietnia a 29 września 2010. 16 marca 2011 został wydany także odcinek OVA.
Ścieżka dźwiękowa SezonOdcinkiTytułWykonawcyŹródłoCzołówka11–8„Cagayake! Girls”Aki Toyosaki, Yōko Hikasa, Satomi Satō, Minako Kotobuki9–13Aki Toyosaki, Yōko Hikasa, Satomi Satō, Minako Kotobuki, Ayana Taketatsu21–13„Go! Go! Maniac”14–26„Utauyo!! Miracle”Napisy końcowe11–13„Don’t Say Lazy”Aki Toyosaki, Yōko Hikasa, Satomi Satō, Minako Kotobuki21–13„Listen!!”Aki Toyosaki, Yōko Hikasa, Satomi Satō, Minako Kotobuki, Ayana Taketatsu14–26„No, Thank You!”
Lista odcinków Sezon 1 (2009) № # Tytuł Reżyseria Scenariusz Premiera
Sezon 2 (2010) № # Tytuł Reżyseria Scenariusz Premiera
Film kinowy Film został wyprodukowany przez studio Kyoto Animation i wyreżyserowany przez Naoko Yamadę. Opowiada oryginalną historię głównych bohaterek serii, które wyjeżdżają do Londynu, aby uczcić ukończenie szkoły. Premiera w japońskich kinach odbyła się 3 grudnia 2011. Motywem otwierającym jest autorstwa Aki Toyosaki, natomiast końcowym „Singing!!” w wykonaniu Yōko Hikasy. W Polsce produkcja została wydana cyfrowo przez wydawnictwo Animagia, a także na nośnikach Blu-ray przez Anime Eden. Od 1 września 2016 film jest emitowany w stacji 2x2.
Gra komputerowa Rytmiczna gra komputerowa, zatytułowana , opracowana przez firmę Sega na konsolę PlayStation Portable, została wydana 30 września 2010. Rozgrywka polega na naciskaniu przycisków w odpowiednim czasie w rytm muzyki z anime. Gra obsługuje lokalny tryb wieloosobowy dla maksymalnie pięciu konsol. 21 czerwca 2012 wydana została zremasterowana do rozdzielczości HD wersja gry, która ukazała się konsolę PlayStation 3.
Odbiór lewo|mały|Fani anime odwiedzają dawną szkołę podstawową w Toyosato, która jest pierwowzorem liceum ukazanego w anime.Pierwszy tom K-On! był 30. pod względem wielkości sprzedaży tomem mangi w Japonii, sprzedając się w nakładzie ponad 26 500 egzemplarzy w tygodniu między 27 kwietnia a 3 maja 2009. W kolejnym tygodniu pierwszy i drugi tom zajęły odpowiednio 19. i 20. miejsce na liście najlepiej sprzedających się mang w Japonii, osiągając wyniki sprzedaży wynoszące 23 200 i 22 500 egzemplarzy między 4 a 10 maja 2009. Do maja 2009 pierwsze dwa tomy mangi sprzedały się w nakładzie około 136 000 egzemplarzy każdy. Trzeci tom sprzedał się w liczbie ponad 120 000 egzemplarzy w tygodniu od 14 do 20 grudnia 2009 i był 46. pod względem wielkości sprzedaży mangą w pierwszej połowie 2010 roku w Japonii (do 23 maja), z łączną liczbą sprzedanych egzemplarzy przekraczającą 328 000.
Singiel otwierający pierwszy sezon anime, „Cagayake! Girls”, zadebiutował na 4. miejscu cotygodniowej listy przebojów Oriconu, sprzedając się w liczbie około 62 000 egzemplarzy. Motyw kończący, „Don’t Say Lazy”, zadebiutował na 2. miejscu w rankingu, sprzedając się w nakładzie 67 000 egzemplarzy. W 2009 roku został również nagrodzony jako najlepszy motyw muzyczny podczas 14. edycji Animation Kobe. Dodatkowo, „Cagayake! Girls” i „Don’t Say Lazy” otrzymały platynowy certyfikat od Recording Industry Association of Japan (RIAJ) za pobranie odpowiednio 250 000 dzwonków telefonicznych. Mini album zatytułowany Ho-kago Tea Time zadebiutował na pierwszym miejscu cotygodniowej listy przebojów albumów muzycznych Oriconu, sprzedając się w liczbie 67 000 egzemplarzy. Motyw otwierający drugi sezon anime, „Go! Go! Maniac”, i motyw końcowy, „Listen!!”, zadebiutowały na 1. i 2. miejscu w pierwszym tygodniu po premierze na liście singli Oriconu, sprzedając się odpowiednio w ponad 83 000 i 76 000 egzemplarzy. Drugi motyw kończący i otwierający sezon, „No, Thank You!” i „Utauyo! Miracle”, sprzedały się w nakładzie odpowiednio w 87 000 i 85 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu, zajmując odpowiednio 2. i 3. miejsce na liście przebojów Oriconu, pokonane jedynie przez singiel zespołu SMAP – „This is Love”. W sierpniu 2010 „No, Thank You!” i „Utauyo! Miracle” otrzymały od RIAJ złoty certyfikat za 100 000 sprzedanych egzemplarzy. Singiel „Gohan wa Okazu/U&I” zadebiutował na 3. miejscu listy przebojów singli Oricou, sprzedając się w 53 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Album Ho-kago Tea Time II zadebiutował na 1. miejscu cotygodniowej listy przebojów albumów muzycznych Oriconu, sprzedając się w 127 000 egzemplarzy. mały|Sala w szkole podstawowej w Toyosato, która posłużyła jako wzór dla sali używanej przez Klub Muzyki Lekkiej w anime. Fani udekorowali pomieszczenie przedmiotami pokazanymi w serialu.Pierwszy japoński tom DVD serii anime sprzedał się w liczbie około 8 000 egzemplarzy, debiutując na 7. miejscu w rankingu przebojów Oriconu w tygodniu od 29 lipca do 5 sierpnia 2009. Wydanie Blu-ray pierwszego tomu sprzedało się w około 33 000 egzemplarzy w tym samym tygodniu, zajmując 1. miejsce na liście przebojów Oriconu nośników Blu-ray. W sierpniu 2009 pierwszy tom K-On! był najlepiej sprzedającym się serialem anime na Blu-ray w Japonii, wyprzedzając poprzedniego rekordzistę Macross Frontier, który sprzedał się w liczbie około 22 000 egzemplarzy. Był to zarazem drugi pod względem wielkości sprzedaży tytuł na Blu-ray w Japonii, ustępujący jedynie filmowi Evangelion 1.11 (Nie) jesteś sam, z liczbą około 49 000 egzemplarzy. Jednak w październiku 2009 pierwszy tom Bakemonogatari przewyższył K-On! w sprzedaży, osiągając w tym czasie liczbę 37 000 egzemplarzy. Później, wraz z wydaniem 3. tomu, całkowita sprzedaż serii na Blu-ray prześcignęła Bakemonogatari. Do 20 lutego 2011 oba sezony na Blu-ray sprzedały się łącznie w liczbie ponad 520 000 egzemplarzy.