Świniowate (Suidae) – rodzina dużych, lądowych ssaków kopytnych z rzędu parzystokopytnych (Artiodactyla).
Występowanie W warunkach naturalnych świniowate występują w Europie, Azji (najliczniej) i Afryce. Dziki zostały z powodzeniem introdukowane w Ameryce i Australii.
Charakterystyka Świniowate są dużymi ssakami o masywnej budowie, wydłużonej głowie i krótkiej szyi. Charakteryzują się obecnością zagiętych ku górze i na zewnątrz dużych, górnych kłów oraz niespotykaną u innych kopytnych owalną chrząstką w pobliżu końca pyska.
Największe osobniki osiągają długość ciała ponad 2 m (bez ogona), przy masie ciała ponad 300 kg. Do największych gatunków należy dzik europejski i nieco mniejsza od niego świnia leśna. Najmniejsze mają ok. 55 cm długości. Samce świniowatych nazywane są odyńcami, samice lochami, a młode warchlakami. Odyńce są większe i cięższe od loch. Młode są zwykle dwubarwne.
Świniowate żyją od 7 do 24 lat. Są wszystkożerne. Często niszczą uprawy polowe w poszukiwaniu bulw. Większość dzikich gatunków to zwierzyna. Świnia domowa ma bardzo duże znaczenie gospodarcze.
Systematyka Do rodziny Suidae zalicza się dwie występujące współcześnie podrodziny które grupują wszystkie żyjące współcześnie świniowate: Babyrousinae – babirussy Suinae – świnie
Wyróżniono też kilka wymarłych podrodzin: Cainochoerinae Hyotheriinae Listriodontinae Tetraconodontinae
Opisano również kilka wymarłych rodzajów nie sklasyfikowanych z żadnej z podrodzin: Hemichoerus – jedynym przedstawicielm był Hemichoerus lamandini Kachchhchoerus – jedynym przedstawicielm był Kachchhchoerus salinus Kenyasus Paradoxodonides – jedynym przedstawicielm był Paradoxodonides inermis
Kladogram rodziny Suidae (bez taksonów wymarłych):
Zobacz też świnia bojowa
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya