Oznaki Waddella – opisane w 1980, służyły do wskazania lekarzowi na możliwe nieorganiczne (psychogenne) pochodzenie bólów odcinka lędźwiowego kręgosłupa ("bóle w krzyżach"). Badanie w kierunku obecności oznak Waddella było stosowane do identyfikacji pacjentów symulujących takie bóle, stanowiąc klasyczny już dzisiaj element oceny przy podejrzeniu symulacji.
Oznaki Waddella (na podstawie oryginalnej pracy z 1980 roku) obejmują pięć kategorii: Tkliwość uciskowa – oznaki: tkliwość skóry na lekki nacisk; nieanatomiczna, niezlokalizowana w jednym obszarze tkliwość uciskowa. Symulacja (pozorowanie) – oznaki: osiowe obciążenie czaszki wywołuje ból w dolnym odcinku kręgosłupa; obrót ramion i miednicy w tej samej płaszczyźnie wywołuje ból. Dystrakcja – oznaki: różnica między uniesieniem wyprostowanej kończyny dolnej w pozycji na wznak i siedzącej. Objawy miejscowe – oznaki: osłabienie licznych grup mięśni; utrata czucia zlokalizowana w "obszarze skarpetek i rękawiczek". Przesadna reakcja – oznaki: nieproporcjonalna reakcja mimiczna lub werbalna.
Obecność trzech z wymienionych pięciu kategorii wskazuje na możliwość występowania bólu bez podłoża organicznego, jednak nie oznacza pewności symulacji (w piśmiennictwie medycznym opisywano nadinterpretowanie oznak Waddella).
Przypisy
Kategoria:Choroby psychosomatyczne Kategoria:Ból