Elżbieta Dołęga-Wrzosek (ur. 7 września 1930 w Mławie, zm. 24 lutego 2026 w Baranowiczach) – polska działaczka społeczna na Białorusi związana z Baranowiczami.
Życiorys Urodziła się na Mazowszu. Pochodziła z rodziny inteligenckiej, o tradycjach artystycznych. Pierwsze lata życia spędziła w Warszawie. W Baranowiczach uczęszczała do polskiej szkoły podstawowej im. Marii Konopnickiej, zlikwidowanej po II wojnie światowej. W 1954 podjęła studia lingwistyczne (germanistyczne i romanistyczne) w Wyższej Szkole Języków Obcych w Mińsku. Przez pewien czas mieszkała w Prużanie i Kujbyszewie. W latach sześćdziesiątych ponownie zamieszkała w Baranowiczach, gdzie znalazła zatrudnienie jako nauczycielka.
W latach osiemdziesiątych była animatorką polskiego odrodzenia narodowego w mieście i rejonie baranowickim. Z jej inicjatywy powstała Społeczna Szkoła Polska (później: im. Tadeusza Reytana) w Baranowiczach, a ona została jej dyrektorką. Zajęcia odbywały się początkowo w jej domu (później również w dworku Rozwadowskich). Przez długi okres kierowała miejskimi i rejonowymi strukturami Związku Polaków na Białorusi.
Życie prywatne Była córką Teresy Dołęgi-Wrzosek i matką Teresy Sieliwończyk. W ostatnich latach życia część roku spędzała w Mołczadzi.
Przypisy
Bibliografia (oprac. Magdalena Michałek, Elżbieta Dołęga-Wrzosek), Społeczna Szkoła Polska im. Tadeusza Reytana w Baranowiczach 1987–2007, Baranowicze 2007
Kategoria:Członkowie Związku Polaków na Białorusi Kategoria:Ludzie urodzeni w Mławie Kategoria:Ludzie związani z Baranowiczami Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2026