Włodzimierz Szakun (ur. 29 września 1883 w Kielewiczach, zm. 1 lutego 1944 w Stutthofie) – polski nauczyciel, rolnik i radykalny działacz chłopski, poseł na Sejm I kadencji w II RP (1922–1927).
Życiorys Ukończył studia pedagogiczne na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu. Do wybuchu I wojny światowej współpracował z Białoruską Socjalistyczną „Hramadą”. W 1919 znalazł się w PZL „Odrodzenie”, później kolejno: PSL „Wyzwolenie” (1922) i Niezależnej Partii Chłopskiej (1924). W 1927 współtworzył Radykalną Partię Włościańską Ziem Białoruskich, która nie odniosła sukcesu. W grudniu 1927 aresztowany i uwięziony na Łukiszkach (do początku 1929). Po zwolnieniu z więzienia przeprowadził się na Pomorze, gdzie pracował jako rolnik. Był członkiem redakcji „Wyzwolenia Ludu” oraz redaktorem „Włościanina”. W czasie II wojny światowej aresztowany, umieszczony w KL Stutthof i tam zamordowany.
Bibliografia (red. Jacek Majchrowski), Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, Warszawa 1994
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Ofiary KL Stutthof Kategoria:Politycy Niezależnej Partii Chłopskiej Kategoria:Politycy PSL „Wyzwolenie” Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Posłowie na Sejm I kadencji (1922–1927) Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Więźniowie więzienia na Łukiszkach Kategoria:Zmarli w 1944