Helena Zakrzewska (ur. 26 listopada 1880 w Krzeszowicach, zm. 13 września 1952) – polska pisarka, autorka książek dla dzieci i młodzieży.
Życiorys Urodziła się w Krzeszowicach, w ziemiańskiej rodzinie Feliksa Wiśniewskiego (1845–1919), powstańca styczniowego, i Marii Turzyma (1850–1922). Siostra Marii Wiśniewskiej (1879–1894). Twórczość Zakrzewskiej charakteryzuje się znaczącą obecnością elementów patriotycznych i ojczyźnianych, przez co jej książki były w okresie PRL niedostępne. Zaczęto do niej wracać i wydawać na nowo dopiero w drugiej połowie lat 90.
Jej mężem był Konstanty Zakrzewski, córką Maria (1907–1987), działaczka harcerska, żona Henryka i matka Andrzeja. Została matką chrzestną pisarki Zofii Zakrzewskiej-Klosa. mały|grób prof. Konstantego i Heleny Zakrzewskich na cmentarzu Rakowickim w KrakowiePochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera BB-wsch-po prawej Nowosielskich).
Wybrane utwory 1922 – Białe Róże: Powieść dla młodzieży z czasów inwazji bolszewickiej 1919 – Dzieci Lwowa 1933 – Pojednanie: Opowieść o niedźwiedziu tatrzańskim 1929 – Płomień na śniegu 1923 – Zaklęty dwór 1946 – Zasypana sztolnia. Baśń śląska
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Krzeszowicach Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1952