Ekloga Leona (gr. εκλογή τών νόμων – wybór praw) – kodyfikacja prawa bizantyńskiego ogłoszona w 726 r. przez cesarza Leona III, w imieniu własnym oraz syna i współwładcy Konstantyna V, będąca wyciągiem z obszernego i trudno dostępnego ustawodawstwa JustynianaKazimierz Kolańczyk, Prawo rzymskie, § 37 A.. Wyciąg został zmodyfikowany względem pierwowzoru na podstawie m.in.: prawa zwyczajowego. Wydanie Eklogi miało na celu stworzenie uproszczonego zbioru praw ogólnodostępnego dla prawników i zrozumiałego dla ludności. Liczy 18 tytułów. Główne zmiany Eklogi w stosunku do kompilacji justyniańskiej to: ograniczenie władzy ojca rodziny (patria potestas), połączone ze wzrostem uprawnień żony i dzieci wprowadzenie nieznanych wcześniej kar cielesnych takich jak np.: obcięcie nosa, ogolenie głowy, opalenie włosów ograniczenie zastosowania kary śmierci ograniczenie repudium ograniczenie kościelnego prawa azylu wprowadzenie opłacania sędziów z budżetu państwa w celu ograniczenia korupcji wśród nich. Ekloga wywarła duży wpływ na późniejsze ustawodawstwo bizantyńskie, ruskie i południowosłowiańskieGeorg Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Warszawa 2008, s. 182-183..

Zobacz też Opus Basilicon

Przypisy

Linki zewnętrzne Эклога. Византийский законодательный свод VIII века

Kategoria:Historyczne zbiory praw Kategoria:Prawo bizantyńskie