Oskar Kobyliński (ur. 26 sierpnia 1856 w Trykacie, zm. 2 kwietnia 1926 w Rzymie) – polski lekarz, właściciel ziemski, podróżnik. Życiorys
Jego ojciec Antoni Kobyliński (12/31 stycznia 1823–16 stycznia 1880) był szlachcicem, pochodził z Sandomierza; ukończył gimnazjum w Radomiu. Studiował medycynę i matematykę na Uniwersytecie w Dorpacie w latach 1845–50. Praktykował jako lekarz parafialny (Kirchspielsarzt) w Trikaten (dziś Trikāta). Posiadał majątek Kempen (dziś Ķempēni). Kośmiński wymienił go w Słowniku lekarzów polskich, podając że praktykował w Lubbenhofie (łot. Lube) i cytując cztery jego publikacjeKośmiński SL. Słownik lekarzów polskich obejmujący oprócz krótkich życiorysów lekarzy polaków oraz cudzoziemców w Polsce osiadłych, dokładną bibliografią lekarską polską od czasów najdawniejszych aż do chwili obecnej. 1883 s. 220.
Oskar Kobyliński w 1877 ukończył gimnazjum w Parnawie, po czym studiował na Uniwersytecie w Dorpacie od 1877 do 1883Arnold Hasselblatt, Gustav Otto: Album academicum der Kaiserlichen Universität Dorpat, Dorpat, 1889 s. 346 , 738 . Należał (tak jak ojciec) do Konwentu Polonia, w 1883 został jego filistremZenobiusz Michał Bednarski: Polacy na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Dorpackiego w latach 1802-1889. Rozprawy i materiały Ośrodka Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Olsztynie 207 (2002). Dużo podróżował, w latach 1878–1880 po północnej Europie, od 1882 do 1884 po środkowej, w 1887 przebywał w AzjiIsidorius Brennsohn: Die Aerzte Livlands von den ältesten Zeiten bis zur Gegenwart. Ein biographisches Lexikon nebst einer historischen Einleitung über das Medizinalwesen Livlands. Mitau 1905 s. 242 . Był właścicielem majątku Kempen; miejscowa ludność ceniła go jako lekarza. W 1925 praktykował w Rydze. Grób rodziny Kobylińskiego znajduje się na cmentarzu w Ēvele.
Jako student opisał na łamach „Archiv für Anthropologie”Kobylinski O. Ueber eine flughautähnliche Ausbreitung am Halse. Archiv für Anthropologie 14, ss. 343-348 (1883) przypadek pacjenta z kliniki Alfreda Vogela, z wadą anatomiczną szyi i infekcją płuc. Opis chorego, Leisara Eischikmanna, po blisko stu latach uznany został za pierwszy opis zespołu Noonan. Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Filistrzy Konwentu Polonia Kategoria:Ludzie związani z Rygą Kategoria:Polscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1926