Jan Benisławski herbu PobogHerbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., t. II, Lipsk 1839, s. 105. (ur. 16 lipca 1735 w Zozuli w Inflantach, zm. 25 marca 1812 w Zozuli) – duchowny katolicki, jezuita, kanonik inflancki w 1789 rokuKalendarz wileński na rok 1789, [b.n.s].
Święcenia kapłańskie przyjął w 1768 w Wilnie. Członek Komisji Edukacji Narodowej. Od 1783 biskup koadiutor mohylewski i tytularny biskup Gadara w Palaestina SecundaHierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VI, Patavii 1958, s. 222. . Organizator archidiecezji, zabiegał w Rzymie o jej kanoniczne uznanie. Administrator archidiecezji w latach 1800–1801. Od 1801 przebywał w Inflantach.
Kawaler orderów Orła Białego i Świętego Stanisława. Konstancja, poetka, była żoną jego brata Piotra.
Wybrane publikacje Rozmyślania dla księży świeckich o powinnościach chrześcijańskich z listów i Ewangelii wzięte (t. 1-4, 1799-1803) Rozmyślania dla osób duchownych na wszystkie dni roku z listów i Ewangelii (3 t. 1850) Institutiones logice seu brevis tractatus de cultura ingenii (1774)
Przypisy
Bibliografia Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Instytut Wydawniczy "Pax", Warszawa 2000 M. Godlewski, Jan Benisławski [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. I, 1935, s. 434-435 (tu podana data urodzin: 1736 i śmierci: 1806) Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564-1995, Wydział Filozoficzny Towarzystwa Jezusowego, Kraków 1996
Jan Benisławski Kategoria:Biskupi mohylewscy Kategoria:Biskupi tytularni Gadara in Palaestina Secunda Kategoria:Kanonicy inflanccy Kategoria:Urodzeni w 1735 Kategoria:Zmarli w 1812 Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita)