Twoism

Twoism – debiutancki minialbum Boards of Canada z 1995 roku, który doczekał się zremasterowanej reedycji przez wytwórnię Warp Records w 2002 roku. Oryginalna wersja ukazała się jedynie na kasecie i winylu w limitowanych do 100 sztuk edycjach, wydanych przez niezależną wytwórnię Music70, należącą do zespołu. W oryginalnej wersji jako członek zespołu był wymieniany także Chris H., natomiast na reedycji zespół podpisany jest już jako duet.

Historia i wydania Minialbum Twoism został nagrany przez Boards of Canada latem 1995 roku w studiu Hexagon Sun i wydany nakładem własnym jako płyta winylowa w liczbie 100 egzemplarzy oraz na kasecie magnetofonowej. Jako trzeci muzyk i współproducent został wymieniony Chris H. (Chris Horne). Wydawnictwo zostało zrealizowane jako demo, a zamiarem zespołu było rozesłanie go do wytwórni płytowych i do tych artystów, których zespół wówczas słuchał.

W 2002 roku cena za 1 egzemplarz winylowej płyty przekroczyła na aukcji eBay 1000 dolarów, co z kolei przewyższyło cenę 1 egzemplarza płyty testowej „Hey Jude” (z białą etykietą) zespołu The Beatles. To skłoniło Marcusa Eoina i Michaela Sandisonów do cyfrowej reedycji pierwotnego, winylowego wydania. Zremasterowana CD została wydana 25 listopada 2002 roku przez wytwórnię Warp Records.

Muzyka

Lista utworów EP Lista według Discogs:

Side A:

Side B:

Utwór „1986 Summer Fire” nie jest wymieniony na okładce.

Wszystkie utwory napisali, zrealizowali i wyprodukowali: Chris H., Marcus, Michael P. Sandison

CD Lista według Discogs:

Wszystkie utwory napisali, zrealizowali i wyprodukowali: Boards of Canada.

Odbiór Opinie krytyków Oceny łącznePublikacjaOcena Album of the Year 76/100 Metacritic 80/100 RecenzjePublikacjaOcena AllMusic Drowned in Sound 8/10 No Ripcord 7/10 Pitchfork 7/10 Tiny Mix Tapes 10px10px10px10px10px

Minialbum uzyskał na ogół korzystne oceny na podstawie 7 recenzji krytycznych zebranych w Metacritic. Guest Writer z Tiny Mix Tapes napisał, że Twoism z pewnością nie jest wydawnictwem przeznaczonym tylko dla fanów, stanowi doskonałe wprowadzenie dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z Boards of Canada, choć ci, którzy dopiero zaczynają zetknąć się z zespołem, z pewnością zechcą sięgnąć po wspaniałą Music Has the Right to Children.

„EP-ka Twoism z 1995 roku wyznaczyła wysoki standard dla przyszłej produkcji Boards of Canada” – ocenił John Bush z AllMusic. Dla tych, którzy próbują porównać go do długogrającego debiutu (Music Has the Right to Children), wypada zaskakująco dobrze. Z wyjątkiem sztywnego perkusyjnego monstrum „Basefree” (który brzmi trochę jak Aphex Twin z około 1992 roku), Twoism zawiera tę samą niesamowicie upiorną, teksturowaną emotronikę, którą fani będą chcieli usłyszeć, a wszystko na tak wysokim poziomie jak Music Has the Right to Children” – podsumował.

Na utwór „Basefree” zwrócił również uwagę Andy Beta z magazynu Pitchfork nazywając go „tak zawiłym jak Autechre w tamtym czasie i jednym z najbardziej skomplikowanych rytmicznie utworów Boards of Canada”. W utworze Sixtyniner z kolei dopatruje się wpływu numerologii. Od strony brzmieniowej natomiast określa Twoism jako „charakterystyczny znak czasów, w których powstała” dając wydawnictwu 7 punktów z 10. Również 7 punktów z 10 dał wydawnictwu Ben Bollif z magazynu No Ripcord pisząc, że „składający się z ośmiu utworów album Twoism to tak naprawdę elektroniczna symfonia, w której każdy utwór rozwija motywy i wątki przewijające się przez całą płytę. Częścią geniuszu BoC jest ich zdolność (...) do wyodrębnienia niewielkiego fragmentu muzycznego i powtarzania go aż do granic absurdu”.

Według Benjamina Blanda z magazynu Drowned in Sound „Twoism, oryginalnie wydany w 1995 roku, prezentuje nam Boards of Canada, który jest młodzieńczy i naiwny (…). Niemniej jednak jest to urocza płyta. Osiem utworów (dziewięć, jeśli wliczyć niewymieniony bonus na końcu 'Smokes Quantity') przyjemnie bulgoczącego ambientowego techno, wolnego od ciężaru twórczej konieczności i mroku, który z czasem powoli wkradał się do ich twórczości.

„Twoism nie wygląda na porządne wydawnictwo, a utwory są bardzo podstawowe w swojej strukturze. Ma to lekki efekt 'wytnij i wklej', który pozostawia wrażenie niedokończonej pracy nad płytą, ale poszczególne utwory są znakomite i są po prostu obowiązkową pozycją dla fanów Boards of Canada, którzy są ciekawi usłyszeć, gdzie zaczynali najlepsi szkoccy DJ-e” – stwierdził Noel Dix z magazynu Exclaim!.

Zdaniem Tamary Palmer z Billboardu „Twoism jest orzeźwiająco niemodny” a jego utwory sprawiają wrażenie, że duet „ma obsesję na punkcie swojego sprzętu studyjnego”.

Heath K. Hignight z CMJ New Music Monthly ocenił, że pomimo wydanych wcześniej albumów Music Has the Right to Children i Geogaddi Twoism [z 2002 roku] „stoi ramię w ramię z Hi Scores jako najważniejsze wydawnictwo zespołu”.

Listy tygodniowe +2002KrajListaPozycja Stany Zjednoczone Top Dance/Electronic Albums16

Przypisy

Kategoria:Minialbumy wydane w roku 1995 Kategoria:Minialbumy wydane w roku 2002 Kategoria:Minialbumy Boards of Canada Kategoria:Albumy Warp Records Kategoria:Albumy wydane nakładem własnym