thumb|Pe-2 1 Dywizja Lotnictwa Bombowego (1 DLB) – związek taktyczny lotnictwa bombowego ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Dywizję sformowano na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa WP z 31 października 1944 jako związek taktyczny 1 Mieszanego Korpusu Lotniczego. Utworzono ją w Mirgorodzie, Kirowogradzie i Kazaniu z przekazanych z Armii Czerwonej trzech pułków lotniczych oraz dowództwa 184 Dywizji Lotnictwa Bombowego. Wiosną dywizja została przebazowana do kraju na lotniska w Sochaczewie i Sannikach.
Od chwili sformowania do momentu zakończenia wojny dywizja prowadziła szkolenie bojowe. W walkach nie wzięła udziału.
W 1946 dywizję rozformowano pozostawiając 3 pułk lotnictwa bombowego, który przemianowano na 7 pułk bombowców nurkującychRozkaz Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego nr 019/Org. z 22 stycznia z 1946 roku
Skład dywizji w 1944 Dowództwo dywizji 3 pułk lotnictwa bombowego 4 pułk lotnictwa bombowego 5 pułk lotnictwa bombowego 40 kompania łączności klucz dowództwa dywizji
Stan etatowy dywizji: 1036 żołnierzy. Uzbrojenie: 105 samolotów, w tym: 96 bombowców Pe-2, 1 myśliwiec Jak-1, 1 myśliwiec Jak-7, 7 samolotów łącznikowych Po-2.
Dowództwo dywizji w 1944 dowódca dywizji - ppłk Michał Martynow szef sztabu - ppłk Mikołaj Kulin
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Izydor Koliński, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych, Warszawa 1978.
Kategoria:1 Dywizja Lotnictwa Bombowego Kategoria:Wojsko Polskie w Sochaczewie Kategoria:Polskie jednostki lotnicze utworzone w 1944 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1946