Asfiksja (z gr. ἀσφυξία, ἀ bez, σφύξη tętno), zamartwica – stan ostrego niedoboru tlenu i nadmiaru dwutlenku węgla w organizmie. Jeśli nie podejmie się natychmiastowych czynności ratowniczych, prowadzi do szybkiej utraty przytomności i śmierci. Przedłużająca się asfiksja, jeśli nie zakończy się śmiercią, może prowadzić do uszkodzenia mózgu. Jeśli wystąpi ona przy urodzeniu, nowo narodzonemu dziecku grozi porażenie mózgowe.
Przyczyny Przyczynami asfiksji są: fizyczne zablokowanie dróg oddechowych na drodze z i do płuc zgniecenie lub przyciśnięcie klatki piersiowej lub brzucha zadławienie utonięcie duszenie lub zewnętrzne zaciśnięcie szyi (zadzierzgnięcie) albo gardła, np. za pomocą liny (powieszenie) zwężenie dróg oddechowych z powodu astmy lub reakcji anafilaktycznej zachłyśnięcie się wymiocinami asfiksja pozycyjna praktyki erotyczne związane z duszeniem (asfiksja erotyczna lub asfiksja autoerotyczna) zespół bezdechu sennego oddychanie w środowisku ubogim w tlen, prowadzące do hipoksji kontakt ze związkami z grupy cyjanków i inne zatrucia, w tym opioidami problemy podczas porodu, mogące prowadzić do niedotlenienia u noworodka.
Przypisy
Kategoria:Stany nagłe w medycynie Kategoria:Przyczyny śmierci