L’Osservatore Romano (wł. Obserwator Rzymski) – gazeta watykańska. Opisuje całą aktywność duszpasterską papieża, wypowiedzi najważniejszych hierarchów Kościoła i dokumenty przygotowywane w Kurii Rzymskiej. Oficjalnym mottem pisma jest UNICUIQUE SUUM – NON PRAEVALEBUNT.
Charakterystyka Założycielami gazety byli prawnik Nicola Zanchini i dziennikarz Giuseppe Bastia. Pierwsze wydanie L’Osservatore Romano opublikowano w Rzymie 1 lipca 1861, kilka miesięcy po proklamacji Królestwa Włoch (17 marca 1861). Debiutancki numer liczył cztery strony. Ostatnia z nich od początku przeznaczona była na reklamy. Gazeta ukazywała się pierwotnie dwa razy w tygodniu. W związku z szybko rosnącą popularnością, już od 31 marca 1862 roku ukazuje się codziennie.
Wydanie codzienne L’Osservatore Romano ukazuje się popołudniem, z datą dnia następnego.
Obecnie redaktorem naczelnym gazety jest prof. Andrea MondaPapież mianował nowe kierownictwo watykańskich mediów. Są nimi świeccy: Andrea Tornielli i Andrea Monda www.deon.pl, 18 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-19]. Jego poprzednikami byli m.in. w latach 2007–2018 prof. Giovanni Maria Vian, a w latach 1984–2007 Mario Agnes. Do listopada 2020 redakcja znajdowała się przy Via del Pellegrino w Watykanie. Od 12 listopada 2020 mieści się w Rzymie przy Piazza Pia.
Wpływ pandemii COVID-19 W marcu 2020 r. podjęto decyzję o czasowym zawieszeniu druku dziennika L'Osservatore Romano z powodu trudności, wynikających z epidemii koronawirusa. Watykańska gazeta od 26.03.2020 r. dostępna była tylko w wersji internetowej. Druk miał zostać wznowiony, gdy sytuacja wróci do normy. W tym czasie w Drukarni Watykańskiej pracował tylko jeden technik drukarski i jeden introligator, by wydać jedynie 10 egzemplarzy każdego numeru L’Osservatore Romano w formie tradycyjnej, papierowej, które były rozprowadzone wśród kierownictwa Kurii Rzymskiej (otrzymywał je m.in. papież Franciszek oraz papież-senior Benedykt XVI). Założone w 1861 roku L’Osservatore Romano w swojej historii nie ukazało się tylko dwukrotnie: we wrześniu 1870 nie wydawano gazety przez tydzień podczas ofensywy włoskiej w Państwie Kościelnym. Drugi przypadek miał miejsce w 1919, kiedy przez cały miesiąc strajkowali drukarze, a dziennik nie był jeszcze drukowany na terenie Watykanu. Poza tymi dwoma wyjątkami L’Osservatore Romano ukazywał się nieprzerwanie nawet w czasie dwóch wojen światowych. Watykański dziennik "L'Osservatore Romano" począwszy od niedzieli 4 października 2020, znów zaczął ukazywać się w wersji papierowej. Przez pół roku z powodu pandemii koronawirusa gazeta wydawana była tylko w formie elektronicznej. Powrót papierowego "L'Osservatore Romano" zbiegł się w czasie z publikacją encykliki „Fratelli tutti” papieża Franciszka o braterstwie i przyjaźni społecznej.
Od 17 maja 2020 watykański dziennik L’Osservatore Romano można czytać również poprzez bezpłatną aplikację. Pobrać ją można w internetowych sklepach Google’a i Apple’a.
Wersje językowe Pismo wydawane jest w kilku językach: włoskim (dziennik, od 1861) francuskim (tygodnik, od 1949) włoskim (tygodnik, od 1950) angielskim (tygodnik, od 1968) hiszpańskim (tygodnik, od 1969) portugalskim (tygodnik, od 1970) niemieckim (tygodnik, od 1971) polskim (miesięcznik, od 1980) malajalam (tygodnik, od 2007)
Przypisy
Linki zewnętrzne https://www.osservatoreromano.va/pl Archiwum polskiego wydania "L'Osservatore Romano" na stronach Opoki
Kategoria:Czasopisma anglojęzyczne Kategoria:Czasopisma francuskojęzyczne Kategoria:Czasopisma w języku hiszpańskim Kategoria:Czasopisma w języku polskim Kategoria:Czasopisma w języku portugalskim Kategoria:Czasopisma w języku niemieckim Kategoria:Czasopisma w języku włoskim Kategoria:Czasopisma wydawane od 1861 Kategoria:Czasopisma katolickie Kategoria:Dzienniki w Watykanie Kategoria:Laureaci Nagrody Totus Tuus