Wojciech Ścibor Marchocki herbu Ostoja (zm. 30 marca 1788) – generał-adiutant królewski w 1768 roku, kasztelan sanocki w latach 1780–1786, podczaszy trembowelski w latach 1769–1778, podstoli trembowelski w latach 1768–1769, wojski trembowelski w latach 1764–1768, wicesgerent grodzki lwowski w latach 1755–1762Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy”. Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 364., chorąży znaku pancernego W. Ks. Lit., w 1788 r.odznaczony Orderem Św. Stanisława.
Życiorys Wybrany sędzią kapturowym ziemi halickiej w 1764 rokuAkta grodzkie i ziemskie z Archiwum Państwowego we Lwowie w dalszym ciągu Wydawnictwa Fundacji Al. Hr. Stadnickiego ogłaszane przez Towarzystwo Naukowe we Lwowie. T. 25. Lauda Sejmikowe Halickie 1696-1772, Lwów 1935, s. 568.. Był członkiem konfederacji generalnej 1764 rokuKonfederacya Generalna Koronna Po doszłym Seymie Convocationis Zaczęta w Warszawie Dnia 23. Czerwca Roku Pańskiego 1764. Ręką J. O. Xcia Jmci Prymasa Korony Polskiey [...] Stwierdzona, [b.n.s.].. W 1764 roku wyznaczony przez konfederację do lustracji dóbr królewskich i innych dóbr w ziemi halickiej, w powiatach kołomyjskim i trembowelskim województwa ruskiegoVolumina Legum, tom VII, Petersburg 1860, s. 23.. Poseł ziemi halickiej na sejm 1768 rokuWiadomości Warszawskie. 1768, nr 79, [b.n.s.].. Wojciech Marchocki pozbył się dóbr w 1772 r. Jako kasztelan sanocki, nabywszy w maju 1780 r. od Starzyńskich dobra Jarmolińskie zamieszkał w Malejowicach.
Był uczestnikiem spotkań literackich u baszy chocimskiego. W maju 1780 r. Wojciech Ścibor Marchocki, kasztelan sanocki ożenił się po raz drugi z Elżbietą Lenkiewicz córką Jana Lenkiewicza Ipohorskiego – cześnika mozyrskiego. Dzieci swoich nie miał. Jako stryj wziął sierotę po zmarłym bracie Mikołaju Marchockim – mieczniku przemyskim, pod swoją opiekę i wraz z żoną zajął się wychowaniem, Jerzego Ignacego (1755–1827) – podolskim oryginałem, późniejszym inicjatorem reform gospodarczo-społecznych, w tzw. Państwie Mińkowieckim.
Będąc kasztelanem, został wyniesiony do godności senatora. Odznaczony został Orderem Św. Stanisława. Kasztelan sanocki, był na Podolu posiadaczem obszernych włości: Jarmolińce i Malejowce, gdzie był dwór z gustem uporządkowany, i tam gościł 10 listopada 1781 króla Polski Stanisława Augusta jadącego do Kamieńca.
Przypisy
Bibliografia Jadwiga Bogusławska, „Marchocki Ignacy”, [w:] „Słownik pracowników książki polskiej”, Warszawa–Łódź 1972. Marian Dubiecki, „Na Kresach i za Kresami. Wspomnienia i szkice”, tom II, Kijów 1914 Sylwester Groza, „Hrabia Ścibor na Ostrowcu”, tom I, tom II, Warszawa 1848 Antoni Rolle, „Hrabia Redux”, [w:] „Wybór pism”, tom II, Kraków 1966 Juliusz Słowacki, „Le roi de Ladawa”, [w:] „Dzieła wszystkie”, pod red. Juliusza Kleinera, tom VIII, Wrocław 1958 Wawrzyniec Marczyński, „Statystyczne, topograficzne i historyczne opisanie guberni podolskiej”, tom I, Wilno 1820, tom II, Wilno 1822, tom III, Wilno 1823.
Kategoria:Członkowie konfederacji Czartoryskich (1764) Kategoria:Generałowie adiutanci królewscy Kategoria:Kasztelanowie sanoccy Kategoria:Lustratorzy dóbr królewskich I Rzeczypospolitej (województwo ruskie) Wojciech Marchocki Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Podczaszowie trembowelscy Kategoria:Podstolowie trembowelscy Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1768 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (ziemia halicka) Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Sędziowie kapturowi (1764) Kategoria:Sędziowie kapturowi (ziemia halicka) Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Wojscy trembowelscy Kategoria:Zmarli w 1788