Franciszek Markowski herbu Bończa (ur. 1727, zm. 1806) – konfederat barski (1768–1772), senator, poseł na sejm, kasztelan sanocki w 1712 roku, właściciel dóbr na Podkarpaciu.
Był synem Michała Macieja Markowskiego i Konstancji Szeping. Żoną jego była Elonora Stadnicka herbu Drużyna, (ok. 1730-1788) – córka Franciszka, (zm. 1775) - podczaszego latyczowskiego, chorążego czerwonogrodzkiego, podolskiego, posła na sejmy.
Jego synem był Piotr Markowski (1766-1833) - mąż Karoliny Żeromskiej, Jan Markowski, Kazimierz Markowski, Mikołaj Markowski, i córka Tekla Markowska a mężem jej został Michał Dunin Borkowski z Borkowic herbu Łabędź
Podpisał Konfederację Generalną Sejmu Czteroletniego jako Franciszek Markowski - senator (kasztelan sanocki). Walczył w bitwach o wolność Polski w powstaniu konfederacji barskiej w l. 1768-1772.
W 1792 odznaczony Orderem Orła Białego, w 1786 kawaler Orderu Świętego Stanisława. W 1785 odznaczony Orderem Orła Białego, w 1769 kawaler Orderu Świętego Stanisława s. 264.
Przypisy
Bibliografia B.H. Łuszczyński, Silva Heraldica, rodowody... lu.28930 Polski Słownik Biograficzny, t. 20 s. 42, Markowski Franciszek (1727-1806) konfederat barski, poseł, kasztelan sanocki Kazimierz Pułaski, Tadeusz Epsztein, Sławomir Górzyński, Kronika polskich rodów szlacheckich Podola, Wołynia i Ukrainy ...,, 2004, Tom 1, s. 129-130.
Kategoria:Kasztelanowie sanoccy Kategoria:Konfederaci barscy Kategoria:Bończowie Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1727 Kategoria:Zmarli w 1806