Wyżnia Soliskowa Ławka (słow. Solisková lávka, 2386 m) – przełęcz znajdująca się w Grani Soliska w słowackiej części Tatr Wysokich. Oddziela ona Wielkie Solisko od Pośredniego Soliska. Ma dwa siodła, rozdzielone wyraźną kulminacją, dobrze widoczną z obu dolin leżących u stóp przełęczy – Doliny Furkotnej i Doliny Młynickiej. Do Doliny Furkotnej opada z przełęczy żleb, rozwidlający się w górnej części.
Na Wyżnią Soliskową Ławkę nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne. Dla taterników najdogodniej dostępna jest od strony Doliny Furkotnej (w górnej części południową gałęzią żlebu) i umożliwia łatwy dostęp do dwóch sąsiadujących wierzchołków – Wielkiego i Pośredniego Soliska.
Historia Pierwsze wejścia: Karol Englisch i Paul Spitzkopf senior, 19 lipca 1903 r. – letnie, Adam Karpiński i Stefan Osiecki, 12 kwietnia 1925 r. – zimowe. mały|lewo|Widok z Doliny Furkotnej Przypisy
Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr