Stefan Ossowiecki (ur. w Moskwie, zm. 5 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski inżynier zajmujący się zjawiskami paranormalnymi, uważany za jasnowidza. thumb|Symboliczny grób Stefana Ossowieckiego na cmentarzu Powązkowskim

Życiorys Urodził się 26 sierpnia 1877 w Moskwie. Jego ojcem był polski szlachcic Jan Ossowiecki z okolic Mohylewa, inżynier i wynalazca, asystent Mendelejewa, właściciel dużych zakładów chemicznych. Matka inżyniera, Bona z Newlin-NowohońskichBona z Newlin-Nowohońskich została sportretowana przez Jana Matejkę w roku 1890 i później przez Franciszka Żmurkę., pochodziła z Kowieńszczyzny. Stefan miał pięcioro rodzeństwa, dwie siostry (Wiktorię i Wandę) i trzech braci (Stanisława, Henryka i Eugeniusza). Ukończył korpus kadetów w Moskwie, studia inżynierskie w Petersburskim Instytucie Technologicznym. Odbył praktykę chemiczną we Frankfurcie nad Menem. Był współwłaścicielem fabryki farb i produktów chemicznych w Rosji. Po rewolucji był wiceprezesem Związku Wojskowych Polaków w Moskwie. W 1917 został uwięziony przez bolszewików i skazany na śmierć. Po sześciu miesiącach egzekucja została wstrzymana, dzięki wstawiennictwu wysokiego rangą urzędnika, kolegi z młodości. Ossowiecki został pozbawiony majątku i przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako inżynier. W latach 1919–1925 kierował oddziałem sprzedaży Zakładów Żyrardowskich, następnie w latach 1925–1927 był dyrektorem administracyjnym Widzewskiej Manufaktury, w latach 1928–1933 prezesem zarządu Warszawskiego Towarzystwa Budowlanego. Od 1933 członek zarządu towarzystwa budowlanego Oppman i Kozłowski oraz właściciel biura technicznego, przedstawiciel generalny poznańskiej fabryki ceramiki. W 1920 był głównym pełnomocnikiem PCK. Współzałożyciel i wiceprezes rady nadzorczej Banku dla Handlu Zagranicznego.

Był dwukrotnie żonatyW 1922 ożenił się z Rosjanką Aliettą de la Carriere, lecz w 1930 rozwiódł się. Po raz drugi ożenił się w lipcu 1939 z Zofią ze Skibińskich, I voto Gustawową Świdową., nie miał jednak dzieci. Napisał książkę Świat mego ducha i wizje przyszłości (1933).

Zginął w powstaniu warszawskim – najprawdopodobniej zamordowany przez gestapo 5 sierpnia 1944, podczas jednej z masowych egzekucji przeprowadzanych w ruinach gmachu Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych (Aleje Ujazdowskie 3/5). Na cmentarzu Powązkowskim (kwatera PPRK-1-79/80) jest jego symboliczny grób, gdyż zwłok nie odnaleziono.

W 2015 roku Bogusław Wołoszański nakręcił 4-odcinkowy cykl „Sensacje XX wieku – Enigma”. Postać Stefana Ossowieckiego zagrał w nim aktor Waldemar Obłoza.

Zdolności paranormalne Według relacji samego Ossowieckiego oraz osób z jego otoczenia, miał on następujące umiejętności paranormalne: telepatię, telekinezę, bilokację, eksterioryzację, postrzeganie aury.

Zdolności Ossowieckiego miały rozwijać się stopniowo: w wieku 14 lat zauważał u siebie telepatyczne odbieranie myśli, na studiach ujawniły się zdolności jasnowidzenia i telekinezy, zaś w wieku 35 lat pozostało jedynie jasnowidzenie i bilokacja. Za osobę, która zauważyła rzekome zdolności Ossowieckiego i nauczyła go technik ich rozwoju uważa się Worobieja, żydowskiego kabalistę.

Seanse z Ossowieckim cieszyły się wielką popularnościąSłowo wstępne do drugiego wydania Świat mego ducha i wizje przyszłości, Łódź 1991. Bywały na nich znane osobistości takie jak: Ignacy Paderewski czy Józef Piłsudski. Jego doświadczeniami interesowali się również Karol Szymanowski, Kazimierz Sosnkowski, Juliusz Osterwa.

Seanse psychometrycznejasnowidzenie na podstawie przedmiotów. z Ossowieckim wykorzystał Jeremi Wasiutyński, przygotowując swoją monografię o Koperniku, co spotkało się z dużą krytyką, jako metoda nienaukowa. Stefan Ossowiecki, opierając się na tej metodzie, wygłaszał w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego tezy na temat prehistorycznych form życia.

Jedną z osób badających zdolności Stefana Ossowieckiego był prof. Charles Richet – laureat Nagrody Nobla.

Stefan Ossowiecki miał wskazać miejsce katastrofy polskiego samolotu w górach w Bułgarii z 23 listopada 1937, w której zginął ppor. pil. rez. Tadeusz Dmoszyński.

Ossowiecki częściowo przepowiedział okoliczności swojej śmierci. Poinformował przyjaciół, że gdy umrze, nie odnajdą jego ciałaKrzysztof Boruń, Katarzyna Boruń-Jagodzińska, Ossowiecki – zagadki jasnowidzenia, Epoka 1990..

Był prezesem honorowym Towarzystwa Psychoanalitycznego w Warszawie, członkiem honorowym Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego w Paryżu.

Publikacje

Świat mego ducha i wizje przyszłości (1933) Kryzys psychiki i przyszłość ludzkości (1938)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

(kopia w www.archive.org) Gustave Geley, La clairvoyance de M. Stefan Ossowiecki, (Revue métapsychique N° 4, 1922, s. 247–257). M. Zawadzka, Polski jasnowidz inż. Stefan Ossowiecki, („Goniec Warszawski”, nr 112–123, 1937). Artykuł/wywiad z Ossowieckim (Dziennik Poranny, 11 maja 1939). Jerzy Kubiatowski, Ossowiecki Stefan (1877–1944) [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom 24, s. 431–433. Adam Grzymała-Siedlecki, Niepospolici ludzie w swoim dniu powszednim, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1962. Jerzy Jacyna, Fakty i legenda o Ossowieckim, (Tygodnik Demokratyczny nr 28/1970 – nr 21/1971). Krzysztof Boruń, Katarzyna Boruń-Jagodzińska, Ossowiecki – zagadki jasnowidzenia, Epoka, Warszawa 1990. Mary Rose Barrington, Ian Stevenson and Zofia Weaver, A World in a Grain of Sand. The Clairvoyance of Stefan Ossowiecki, Mac Farland & Company, Inc., Publishers, Jefferson, North Carolina and London, 2005.

Linki zewnętrzne

Publikacje Stefana Ossowieckiego w bibliotece Polona Stefan Ossowiecki, Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2022-01-29]. Jasnowidz Marszałka Tajemnice inżyniera Ossowieckiego (YouTube)

Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Instytutu Technologicznego Kategoria:Członkowie Związku Wojskowych Polaków Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Ofiary zbrodni niemieckich w powstaniu warszawskim 1944 Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy jasnowidze Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1944