Foyan Qingyuan (chiń. 佛眼清遠, pinyin Fóyǎn Qīngyuǎn; kor. 불안청원 Puran Ch'ŏngwŏn; jap. Butsugen Seion; wiet. Phật Nhản Thanh Viễn; ur. 1067, zm. 1120) – chiński mistrz chan z frakcji yangqi szkoły linji. Znany także jako Longmen Qingyuan (龍門清遠).
Życiorys Shigui pochodził z miasta Linqiong w pobliżu współczesnego Chengdu w prowincji Syczuan.
W wieku 14 lat opuścił dom rodzinny i wstąpił do zakonu. Praktykę buddyjską rozpoczął od studiowania buddyjskich tekstów, w tym Winai. Przestrzegał także reguł Winai. Podczas czytania Sutry Lotosu natrafił na fragment Jest to Dharma, która nie może być postrzeżona dzięki myśleniu, że może być osiągnięta. Zapytał o wyjaśnienie swojego mistrza winai, ale nie otrzymał odpowiedzi. Foyan zrozumiał, że doktrynalne studia nie rozwiążą wielkiej sprawy życia i śmierci.
Odszedł z klasztoru i udał się w podróż na południe. Rozpoczął praktykę chanu u mistrza chan Taipinga Yana w Shuzhou.
Pewnego dnia, gdy żebrał o jedzenie na ulicach Luzhou w czasie burzy, poślizgnął się i upadł na ziemię. Gdy leżał w błocie usłyszał spór dwóch mężczyzn. Jeden z nich powiedział Wsiąż siebie brudzisz! Po tych słowach Foyan osiągnął głęboki wgląd. Powrócił do klasztoru z pytaniami do mistrza Yana, ale mistrz powiedział Nie jestem tobą. Możesz to zrobić sam. Zwiększyło to zwątpienie Foyana, udał się więc do głównego mnicha Yuana Li i spróbował zadać mu pytanie. Yuan Li jednak złapał go za ucho i ciągnąc go wokół pieca, mówił Ty już rozumiesz!. Foyan zaprzeczył Chciałem abyś mi pomógł, a ty pogrywasz ze mną! Yuan Li powiedział Później będziesz oświecony, a wtedy będziesz wiedział, dlaczego dzisiejsza pieśń wygięła twoje uszy.
W jakiś czas później został uczniem mistrza Wuzu Fayana. Obok Yuanwu Keqina i Fojiana Huiqina należał to trzech najwybitniejszych uczniów tego mistrza, nazywanych „trzema buddamiAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. s. 432.”.
Po otrzymaniu od mistrza przekazu Dharmy stał się znakomitym nauczycielem chanu szkoły linji. Nauczał w takich klasztorach jak Tianning (obok miasta Tianning w powiecie Jiangdu w prow. Jiangsu) i Baochan na górze Longmen.
Pewnego dnia 1120 r. Foyan skończył posiłek, następnie usiadł w pozycji medytacyjnej i zwrócił się do uczniów Wszyscy wielcy starożytni, kiedy mieli opuścić ten świat, tworzli wiersz. Czy mogę zaofiarować światu pożegnanie i po prostu spokojnie odejść?
Po tych słowach złożył dłonie i spokojnie zmarł.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od pierwszego patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od pierwszego patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w innym kraju. 38/11. Linji Yixuan (zm. 867) szkoła linji 39/12. Xinghua Cunjiang (830–888/925) *także Weifu 40/13. Nanyuan Huiyong (860–930) *także Baoying 41/14. Fengxue Yanzhao (896–973) 42/15. Shoushan Xingnian (926–993) *także Shengnian 43/16. Fenyang Shanzhao (947–1024) *także Fenzhou lub Fenxue 44/17. Ziming Chuyuan (987–1040) *także Shishuang i Nanyuan 45/18. Huanglong Huinan (1002–1069) frakcja huanglong 45/18. Yangqi Fanghui (992–1049) frakcja yangqi 46/19. Baiyun Shouduan (1025–1079) 47/20. Wuzu Fayan (1024–1104) 48/21. Yuanwu Keqin (1063–1135) 48/21. Fojian Huiqin (1059–1117) 48/21. Foyan Qingyuan (1068–1120) 49/22. Feng Ji (zm. 1152) 49/22. Zhu’an Shigui (1083–1146) 49/22. Gao’an Shanwu (1074–1132)
Przypisy
Bibliografia
Szpik mędrców. Mistrz zen Foyan, „Miska ryżu” 2009 (przekład z tłumaczenia angielskiego)
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Song Kategoria:Urodzeni w 1067 Kategoria:Zmarli w 1120