Ernest Bernea (ur. 28 marca 1905 w Braile, zm. 14 listopada 1990) – rumuński socjolog, etnograf i filozof, jeden z czołowych rumuńskich intelektualistów okresu międzywojennego. Po II wojnie światowej, z powodu związków z rumuńskim faszyzmem (założone przez niego czasopismo "Rânduiala" sympatyzowało z Żelazną Gwardią), jego prace nie były wznawiane i publikowane, a on sam spędził kilka lat w więzieniu.
Utwory i publikacje Riturile, 1932 Crist și condiția umană, antropologia chrześcijańska, 1932 Stil legionar, 1937 Muzeul românesc de etnografie, 1937 Filosofia la Universitate, 1937 Cartea Căpitanilor, 1937 Preludii, eseje, 1937 Gînd și cîntec, wiersze, 1939 Îndemn la simplitate. Mărturisiri pentru un Om Nou, Bukareszt, Ed. Cugetarea-Georgescu Delafras, 1939, https://miscarea.net/indemn-la-simplitate.htm Moldovă tristă, poematy prozą, 1939–1940 Pași în singurătate, poematy prozą, 1940 Timpul la țăranul român, 1941 Colina lacrămilor, 1943 Maramureșul - țară românească, 1943 Firide literare, 1944 Cadre ale gândirii populare românești: contribuții la reprezentarea spațiului, timpului și a cauzalității, Bukareszt, Editura Cartea Românească, 1985
Przypisy
Bibliografia – bibliografia publikacji i utworów – życiorys
Kategoria:Rumuńscy pisarze Kategoria:Etnografowie Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Rumuńscy socjolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Braile