Laurent Fabius (ur. 20 sierpnia 1946 w Paryżu) – francuski polityk. Deputowany, minister, w latach 1984–1986 premier Francji, przewodniczący Zgromadzenia Narodowego (1988–1992, 1997–2000), pierwszy sekretarz Partii Socjalistycznej (1992–1993), w latach 2016–2025 przewodniczący Rady Konstytucyjnej.
Życiorys Syn André Fabiusa (1908–1984), antykwariusza pochodzącego z rodziny Żydów aszkenazyjskich, którzy przeszli na katolicyzm podczas II wojny światowej, oraz Louise Strasburger-Mortimer (1911–2010), pochodzącej z USA. Absolwent uczelni paryskich: École normale supérieure i Instytutu Nauk Politycznych, a także École nationale d’administration. Pracował jako audytor we francuskiej Radzie Stanu.
Zaangażował się także w działalność socjalistów. W drugiej połowie lat 70. stał się jednym z najbliższych współpracowników François Mitterranda. Od 1977 zajmował różne funkcje w administracji terytorialnej. Do 1995 był zastępcą mera Le Grand-Quevilly w Normandii, następnie przez pięć lat merem tej miejscowości. W 2000 ponownie objął stanowisko zastępcy mera.
W 1978 po raz pierwszy został wybrany do Zgromadzenia Narodowego. Od tego czasu w każdych kolejnych wyborach do 2012 włącznie skutecznie ubiegał się o reelekcję w departamencie Sekwana Nadmorska, rezygnując z mandatu poselskiego na czas sprawowania urzędów w administracji rządowej. Od 1989 do 1992 zasiadał w Grupie Socjalistów w Parlamencie Europejskim. Pracował w Komisji ds. Instytucjonalnych.
W latach 1981–1983 w pierwszych gabinetach Pierre’a Mauroy był ministrem delegowanym ds. budżetu. W trzecim rządzie tego premiera do 1984 sprawował urząd ministra badań naukowych i przemysłu. W okresie od 19 lipca 1984 do 20 marca 1986 stał na czele francuskiego rządu, będąc najmłodszym premierem w historii V Republiki.
W 1988 po raz pierwszy został przewodniczącym niższej izby francuskiego parlamentu, funkcję tę pełnił do 1992. Dwukrotnie bez powodzenia ubiegał się o przywództwo w Partii Socjalistycznej, przegrywając z Lionelem Jospinem. W 1992 ostatecznie objął stanowisko pierwszego sekretarza partii, zrezygnował jednak z niego już w kolejnym roku po słabych wynikach PS w wyborach parlamentarnych. Po sukcesie socjalistów w 1997 Laurent Fabius po raz drugi stanął na czele Zgromadzenia Narodowego. W 2000 objął natomiast stanowisko ministra gospodarki, finansów i przemysłu w zrekonstruowanym gabinecie Lionela Jospina; urząd ten sprawował do 2002.
Przed referendum z 2005, wbrew oficjalnego stanowisku PS, publicznie wzywał do odrzucenia tzw. Konstytucji dla Europy. Ubiegał się o nominację swojego ugrupowania na wybory w 2007, przegrał jednak wewnątrzpartyjną rywalizację m.in. z Ségolène Royal.
16 maja 2012 objął urząd ministra spraw zagranicznych w rządzie, którego premierem został Jean-Marc Ayrault. Utrzymał to stanowisko także w drugim rządzie tego samego premiera (od 21 czerwca 2012), uzyskując wcześniej w wyborach parlamentarnych mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego XIV kadencji. 2 kwietnia 2014 ponownie powołany na ministra spraw zagranicznych (i rozwoju międzynarodowego) w rządzie Manuela Vallsa. Pozostał nim również w utworzonym w sierpniu 2014 drugim rządzie tegoż premiera.
W 2015 był przewodniczącym konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (COP21), podczas której przyjęto paryskie porozumienie klimatyczne. Zakończył urzędowanie na stanowisku ministra 11 lutego 2016 w związku z ogłoszonymi przez prezydenta planami powołania go na przewodniczącego Rady Konstytucyjnej. Funkcję tę objął 8 marca 2016; sprawował ją do 7 marca 2025.
Odznaczenia Odznaczony m.in. Legią Honorową II klasy (2017) oraz Orderem Narodowym Zasługi I klasy (1984). W 1991 został wyróżniony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, a w 2012 Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski..
Skład rządu Laurenta Fabiusa thumb|Laurent Fabius, 2007 Laurent Fabius – premier Gaston Defferre – minister stanu, minister planowania regionalnego Claude Cheysson – minister spraw zagranicznych, 7 grudnia 1984 stanowisko to objął Roland Dumas Roland Dumas – minister stosunków europejskich, do 7 grudnia 1984 Charles Hernu – minister obrony, 20 września 1985 stanowisko to objął Paul Quilès Pierre Joxe – minister spraw wewnętrznych i decentralizacji Pierre Bérégovoy – minister gospodarki, finansów i budżetu Édith Cresson – minister rozwoju przemysłu i handlu zagranicznego Michel Delebarre – minister pracy Robert Badinter – minister sprawiedliwości, 19 lutego 1986 stanowisko to objął Michel Crépeau Jean-Pierre Chevènement – minister edukacji narodowej Michel Rocard – minister rolnictwa, 4 kwietnia 1985 stanowisko to objął Henri Nallet Huguette Bouchardeau – minister środowiska Paul Quilès – minister transportu, urbanizacji i mieszkalnictwa, 20 września 1985 stanowisko to objął Jean Auroux Michel Crépeau – minister handlu i turystyki, 19 lutego 1986 stanowisko to objął Jean-Marie Bockel Hubert Curien – minister badań naukowych i technologii Georgina Dufoix – minister stosunków społecznych i solidarności Jack Lang – minister kultury, od 7 grudnia 1984 Edgard Pisani – minister ds. Nowej Kaledonii, od 21 maja do 15 listopada 1985 Yvette Roudy – minister praw kobiet, od 21 maja 1985 Louis Mexandeau – minister poczty, od 15 listopada 1985
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci École nationale d’administration w Paryżu Kategoria:Absolwenci Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu Kategoria:Premierzy Francji Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika) Kategoria:Francuscy ministrowie finansów Kategoria:Politycy Partii Socjalistycznej (Francja) Kategoria:Francuscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy posłowie do Parlamentu Europejskiego III kadencji Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Francja) Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Francuzi pochodzenia amerykańskiego Kategoria:Francuzi pochodzenia żydowskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1946