Theophil Eugen Anton von Podbielski (ur. 17 października 1814 w Köpenick; zm. 31 października 1879 w Berlinie) – pruski wojskowy polskiego pochodzenia, generał kawalerii Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, Generalny Inspektor Artylerii.
Życiorys W 1831 roku rozpoczął służbę w 1. Pułku Ułanów. Po otrzymaniu, dwa lata później, stopnia podporucznika (niem. Secondelieutenant) został przeniesiony do 4. Pułku Ułanów. W latach 1836-1839 pobierał nauki w Szkole Wojennej w Berlinie, a po jej ukończeniu trafił do Brygady Artylerii Gwardii. W 1841 roku został adiutantem w dowództwie 5. Brygady Kawalerii. W 1848 roku, będąc już porucznikiem (niem. Premiereleutnant) objął identyczne stanowisko w dowództwie 9. Dywizji Piechoty.
Po awansie na rotmistrza (niem. Rittmeister) w 1849 roku trafił do sztabu 6. Dywizji Piechoty, gdzie objął stanowisko przewodniczącego komisji egzaminacyjnej dla podchorążych oraz dyrektora szkoły wojskowej przy III Korpusie Armijnym. W 1853 roku został adiutantem w dowództwie generalnym tego Korpusu. W 1855 roku awansował na majora i otrzymał stanowisko sztabowe w III Korpusie, które pełnił niecały rok. Następnie został dowódcą eskadronu w 6. Pułku Kirasjerów. W latach 1857-1863 dowodził kolejno 3. Pułkiem Huzarów oraz 12. Pułkiem Huzarów. W tym czasie otrzymał awanse na podpułkownika (niem. Oberstleutnant) w 1859 roku i na pułkownika (niem. Oberst) w 1861 roku.
W 1863 roku stanął na czele 16. Brygady Kawalerii. Po wybuchy wojny duńskiej został przeniesiony na stanowisko kwatermistrza w Armii Holsztynu feldmarszałka Friedricha von Wrangla. W trakcie konfliktu brał między innymi udział w walkach pod Dybbøl i w szturmie na okopy na wyspie Als. W sztabie armii Księstwa Holsztynku pozostał po zakończeniu walk, do czasu awansu na generała majora (niem. Generalmajor) w 1865 roku. Wówczas został mianowany szefem Departamentu Wojny Ogólnej w pruskim Ministerstwie Wojny. Po wybuchu wojny z Cesarstwem Austriackim został generalnym kwatermistrzem armii walczącej na Morawach. Walczył między innymi w bitwie pod Sadową, za uczestnictwo w której otrzymał najwyższe pruskie odznaczenie wojenne - Order Pour le Mérite. Po zakończeniu wojny powrócił do Ministerstwa Wojny, a w 1867 roku awansował na generała porucznika (niem. Generalleutnant).
Wraz z wybuchem wojny prusko-francuskiej ponownie został mianowany generalnym kwatermistrzem armii. Uczestniczył w walkach pod Noiseville, Gravelotte i pod bitwa pod Sedanem, a za udział w oblężeniu Paryża otrzymał liście dębu do Orderu Pour le Mérite. W 1872 roku został Generalnym Inspektorem Artylerii oraz członkiem Narodowej Komisji Obrony. Powierzono mu również funkcję kuratora Szkoły Artylerii i Inżynierii w Berlinie. Rok później awansował na generała kawalerii (niem. General der Cavallerie), a cesarz Wilhelm I mianował go szefem 5. Pułku Artylerii Polowej oraz nadał prawo noszenia munduru 12. Pułku Huzarów. Generalnym Inspektorem Artylerii Theophil von Podbielski pozostawał do swojej śmierci w 1879 roku, a w 1889 roku 5. Pułk Artylerii Polowej zyskał jego imię.
Życie prywatne Pochodził z jednego z polskich rodów szlacheckich. 28 kwietnia 1843 poślubił Agnes von Jagow (1823-1887). Ich synem był sekretarz stanu, pruski minister rolnictwa Victor von Podbielski (1844-1916), zaś wnukiem - polityk NSDAP i nadburmistrz Frankfurtu nad Odrą Viktor von Podbielski (1892-1945).
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Podbielskiego to między innymi: Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu i mieczami Order Pour le Mérite z liśćmi dębu Order Królewski Korony II klasy z mieczami Komandor Orderu Hohenzollernów z mieczami Krzyż Żelazny I klasy (Prusy) Krzyż Żelazny II klasy Krzyż Wielki Orderu Alberta Niedźwiedzia (Anhalt) Krzyż Wielki Orderu Lwa Zeryngeńskiego z mieczami (Badenia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Bawaria) Krzyż Wielki Order Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja) Medal Zasługi Wojskowej z mieczami (Schaumburg-Lippe) Krzyż Zasługi Wojskowej I klasy (Meklemburgia) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Niderlandy) Krzyż Wielki Orderu Leopolda z dekoracją wojenną (Austro-Węgry) Krzyż Wielki Orderu Domowego i Zasługi z mieczami (Oldenburg) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Orderu Zasługi z dekoracją wojenną (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Alberta (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Sokoła Białego (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia) Krzyż Wielki Orderu Fryderyka (Wirtembergia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Wirtembergia)
Przypisy
Bibliografia Zdjęcie Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Adeligen Häuser, Alter Adel und Briefadel 1928, Seite 452, Verlag Justus Perthes, Gotha 1928.
Kategoria:Ludzie związani z Berlinem Kategoria:Polacy – generałowie armii pruskiej Kategoria:Generałowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Polacy odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Urodzeni w 1814 Kategoria:Zmarli w 1879 Kategoria:Żołnierze polskiego pochodzenia