mały|Grób rodziny Kordys na Cmentarzu Łyczakowskim Roman Kordys (ur. 23 lutego 1886 we Lwowie, zm. 6 grudnia 1934 w Krakowie) – polski taternik i alpinista, działacz na rzecz turystyki i narciarstwa, prawnik, dziennikarz.
Taternictwo i alpinizm Roman Kordys aktywny w Tatrach i Alpach jako wspinacz był od roku 1905, od 1907 również jako narciarz. Przejściem Grani Kościelców z Zygmuntem Klemensiewiczem w 1905 zerwał z dotychczasowym modelem wspinaczki w Tatrach, zakładającym towarzystwo zawodowego przewodnika. Na początku kariery taternickiej Kordys poświęcił się zdobywaniu szczytów i grani, które wówczas były jeszcze dziewicze. Przyczynił się do rozwoju narciarstwa w górach wysokich, na nartach zdobył jako pierwszy kilka szczytów. Jego częstymi partnerami byli Zygmunt Klemensiewicz i Jerzy Maślanka. Z tymi samymi towarzyszami dokonał trudnych wejść w Alpach, w których był kilkakrotnie w latach 1908 i 1912–1914. Po I wojnie światowej już nie był aktywny w taternictwie ze względu na gorszy stan zdrowia. Po śmierci spoczął w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we LwowieWilczek Wojciech: Łyczakowska księga Tatr, w: „Tatry” nr 4 914), jesień 2005, s. 84-87.
Osiągnięcia wspinaczkowe thumb|240px|Grań Kościelców od zachodu Pierwsze wejścia: na Zadni Kościelec (1905), na część Jaworowych Turni (1907), na Hrubą Turnię (1906), na Wschodni Szczyt Wideł (1906), na Niebieską Turnię (1907), na Igłę w Wysokiej (1907), na Wielką Zbójnicką Turnię (1907). Pierwsze przejścia grani: Kościelców (1905, z Klemensiewiczem), Czarnych Ścian (1906), Żabiego Konia (1907), Kaczego Szczytu (1907), Hrubego Wierchu (1910). Pierwsze przejścia: północnej ściany Batyżowieckiego Szczytu (1906, z Klemensiewiczem i Maślanką), północno-zachodniej ściany Mnicha (1908, z Gyulą Komarnickim), północnej ściany Wysokiej (1908, z Aleksandrem Znamięckim), częściowo nowej drogi na północnej ścianie Jaworowego Szczytu (1909, ze Znamięckim). Pierwsze przejścia zimowe: na Kościelec (1908, z Mieczysławem Karłowiczem), na Żółtą Turnię (1908, z Karłowiczem), na Wołoszyn (1908, z Karłowiczem).
Działalność organizacyjna i pisarska Kordys działał w szeregu organizacji turystycznych. Był jednym z założycieli Kółka Taterników (Klub Himalaja, 1904). W latach 1906–11 działał w zarządzie Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego. W 1907 r. należał do założycieli Karpackiego Towarzystwa Narciarzy, w tymże roku znalazł się również w gronie współzałożycieli „Taternika”. W latach 1922–33 działał w zarządzie głównym Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Opowiadał się za szerszą eksploracją gór Europy i świata, a przeciw ograniczaniu się do Tatr.
Roman Kordys znany jest także z różnorodnej działalności pisarskiej, m.in. w „Taterniku” i „Pamiętniku Towarzystwa Tatrzańskiego”. Opublikował zarówno liczne fachowe opisy dróg wspinaczkowych, wspomnienia z Tatr, jak i prace o historii, teorii i ideologii taternictwa. Pisał też na temat sportu ogólnego, kultury fizycznej, narciarstwa, wspinaczki skałkowej, gór, często nie pod własnym nazwiskiem. Zajmował się również fotografią górską. W 1928 został członkiem honorowym Sekcji Turystycznej PTT. Pod koniec życia znacznie pogorszyło się jego zdrowie i zmieniło nastawienie do wielu spraw związanych z dotychczasową działalnością. Opowiadał się m.in. stanowczo przeciwko utworzeniu Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Romana Kordysa w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Karpackiego Towarzystwa Narciarzy Kategoria:Działacze Towarzystwa Tatrzańskiego – Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego Kategoria:Polscy twórcy literatury górskiej Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Polscy działacze turystyczni Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie