thumb|250px|Człowiek nocy (1954–1955) Germaine Richier (ur. 16 września 1902 w Grans, zm. 21 lipca 1959 w Antibes) – francuska rzeźbiarka, przedstawicielka nurtu rzeźby fantastyczno-ekspresyjnej.
Życiorys Studia ukończyła w Ècole des Beaux-Arts w Montpellier, gdzie jej profesorem był Louis-Jacques Guigues, dawny współpracownik Rodina. W 1925 roku wyjechała do Paryża gdzie była prywatną uczennicą Bourdelle’a.
W pierwszym okresie jej twórczości przeważały tematy antyczne. Artystka tworzyła klasycyzujące popiersia i impresjonistyczne posągi. W 1934 Richier miała w Galerie Max Kaganowitch w Paryżu swoją pierwszą indywidualną wystawę. Dwa lata później otrzymała prestiżową nagrodę z Fundacji Blumenthala w Nowym Jorku. W 1937 roku otrzymała dyplom za rzeźbę na Wystawie Światowej w Paryżu.
Po roku 1940 w twórczości Germaine Richier pojawiają się tematy zaczerpnięte z przyrody: ropuchy, nietoperze, owady. Były one przeobrażane przez artystkę w postacie wpół ludzkie, na wpół zwierzęce.
Podczas wojny przebywała w Szwajcarii i na południu Francji. W 1946 roku wróciła do Paryża.
W roku 1948 wykonała rzeźbę Burza, która rozpoczęła serię kompozycji symbolizujących siły przyrody.
W 1951 roku zaczęła współpracować z malarzami abstrakcyjnymi, tworząc polichromowane kompozycje rzeźbiarskie. Przez krótki okres około 1956 roku, tworzyła również rzeźby abstrakcyjne z kubicznych bloków kamiennych.
Germaine Richier zmarła 21 lipca 1959 roku przygotowując wystawę w „Muzeum Picassa” w Antibes.
Jej najwybitniejszym uczniem był Szwajcar Robert Müller.
Rzeźby Pająk (1946) Wielka szarańcza (1946 – 1947) Burza (1948) Huragan (1949) Krucyfiks dla kaplicy w Assy (1950) Ludojad (1951) Nietoperz (1952) Ślepa mysz (1952) Tauromachiona (1953) Hydra (1954) Człowiek nocy (1954 – 1955) Pasterz z Landów (1951 – 1956)
Bibliografia
Kategoria:Francuscy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1959