mały|Kosz ceremonialny Konyakowie, Konyak – lud pochodzenia tybeto-birmańskiego, zamieszkujący górskie tereny indyjskiego stanu Nagaland, częściowo również Asamu. Zaliczani są do Nagów. Posługują się językiem konyak, zapisywanym alfabetem łacińskim. Około 40% jest piśmiennych w tym języku. Jest on również nauczany w szkołachEthnologue report for language code: nbe.. W przeszłości, podobnie jak inni Nagowie, byli znani jako łowcy głów.
Gospodarka Prowadzą osiadły tryb życia. Podstawą gospodarki jest rolnictwo, dodatkowo zbieractwo.
Ustrój społeczny Tradycyjnie u Konyaków panowały tradycje dziedzicznego autokratycznego wodzostwa, ostro kontrastujące z zupełnie demokratycznym ustrojem widocznym u ich bezpośrednich południowych sąsiadów – Aów. Wódz wsi jest jednocześnie naczelnym arcykapłanem i jako taki jest nietykalny. Jego oznaką władzy jest kamienny tron, na którym tylko on ma prawo zasiadać. Władcy (angowie) jednych wsi, pochodzący z „wielkiego” rodu, bywają suwerenami sąsiednich, wasalnych, zaś ich władza jest nieograniczona. Tylko władcom wolno przekroczyć obowiązujące wszystkich tabuKazimierz Moszyński: Zarys etnografii górali Assamu str. 91.. W przeciwieństwie do sąsiadujących z nimi Aów, Konyakowie nie aprobowali niewolnictwaKazimierz Moszyński: Zarys etnografii górali Assamu str. 88..
Religia Tradycyjnie bardzo istotnym elementem wierzeń było przekonanie, że głowa/czaszka jako siedziba duszy i życia posiada szczególną moc zapładniającą, promieniując nią na pola itd. Po śmierci człowieka moc magiczna pozostaje w czaszce, więc wiązało się to z ciągłą koniecznością prowadzenia drobnych utarczek i zdobywania nowych czaszek, mających gwarantować ich posiadaczowi powodzenie i bogactwo. Do zdobytych czaszek przymocowywano rogi bawołu. Raz do roku czaszki podczas specjalnej uroczystości czaszki pojono ryżowym piwemKazimierz Moszyński: Zarys etnografii górali Assamu str. 125.. Zwyczaje te były tak głęboko zakorzenione, że nawet po zakazaniu polowania na głowy w czasach kolonialnych przez Anglików, kontynuowano te obrządki, używając głów wykonanych z drewna.
Pod wpływem działalności misjonarzy znakomita większość Konyaków wyznaje obecnie chrześcijaństwo.
Strój Fantazyjne ozdoby, a zwłaszcza nakrycia głowy, były domeną młodych wojowników. Wykazywali oni wielką inwencję w ich sporządzaniu. Strój mężczyzn był bardziej kolorowy i urozmaicony, niż kobiet. Twarze pokrywał niebieski tatuaż, przypominający maoryskiKazimierz Moszyński: Zarys etnografii górali Assamu str. 147..
Sztuka Konyakowie szczególnie słyną jako najlepsi wśród Nagów snycerze. Materiał to głównie drewno i bambus. Z wielkich pni drzew wykonuje się bogato rzeźbione ksylofony i bębny.
Przypisy
Bibliografia Kazimierz Moszyński: Zarys etnografii górali Assamu, Uniwersytet Jagielloński, Kraków 1997
Kategoria:Etnografia Indii Kategoria:Kultury ze standardowej próby etnograficznej Kategoria:Nagaland Kategoria:Asam