Język hopi (Hopílavayi) – język Indian Hopi w Arizonie, należący do rodziny uto-azteckiej. W 2015 roku odnotowano, że jest używany przez ok. 6 tys. osób.
Badaniem języka hopi zajmował się zwłaszcza amerykański językoznawca Benjamin Lee Whorf. Ze względu na specyficzny system czasownikowy w języku hopi uważał on, że Indianie Hopi inaczej postrzegają czas i przestrzeń. Ich język nie dysponuje bowiem czasem przyszłym i przeszłym, ani pojęciami z nimi związanymi. Określenia te w hopi przekształcają się w zwroty wyrażające rozciągłość, operacje i cykliczność, jeżeli dotyczą rzeczywistości obiektywnej – widzialnej, empirycznej. Indianie Hopi bowiem rozróżniają uniwersum obiektywne (ujawnione) i subiektywne (ujawniające się). To ostatnie dotyczy dziedziny życia mentalnego lub czasu mitycznego.
Język ten zapisuje się pismem łacińskim, choć kiedyś używano do tego alfabetu deseret.
Ortografia Język hopi zapisywany jest przy pomocy alfabetu łacińskiego. Samogłoski: a //, e //, i //, o //, u // oraz ö //. Długie samogłoski zapisuje się poprzez podwojenie litery: aa, ee, ii, oo, uu, öö.
Znaki spółgłoskowe: ’ //, h //, k //, ky //, kw //, l //, m //, n //, ng //, ngw //, ngy //, p //, q //, qw //, r //, s //, t //, ts //, v //, w //, y //.
Ton opadający zaznaczany jest za pomocą akcentu gravis ’: tsiròot „ptaki”.
Dla odróżnienia pojedynczych głosek od głosek zapisywanych dwuznakami używa się kropki: kwaahu „orzeł”, ale kuk.wuwàaqe „iść ścieżką”.
Zobacz też hipoteza Sapira-Whorfa Koyaanisqatsi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Języki uto-azteckie Kategoria:Arizona Kategoria:Języki zagrożone w Stanach Zjednoczonych