Wspólnota zamorska (collectivités d’outre-mer lub COM) – termin wprowadzony poprawką do konstytucji 28 marca 2003 r., by określić niektóre terytoria Francji, które wcześniej nosiły nazwę terytoriów zamorskich (territoire d’outre-mer) lub wspólnot terytorialnych o szczególnym statusie (collectivités territoriales à statut particulier).
Poprawka ta wprowadziła także drugi rodzaj wspólnot terytorialnych, zastępujących niektóre departamenty zamorskie. Te nowe zbiorowości miały posiadać jednoizbowe zgromadzenia doradcze, zastępujące istniejące rady departamentalne i regionalne. Obecnie nie ma jednak żadnej takiej zbiorowości, gdyż departamenty zamorskie Gwadelupy i Martyniki, które miały otrzymać ten status, odrzuciły tę propozycję w referendum z 7 grudnia 2003 r.
Obecnie istnieje pięć wspólnot zamorskich (szósta Majotta 31 marca 2011 r. stała się departamentem zamorskim): Polinezja Francuska – wspólnota o dużej autonomii, posiada własnego prezydenta oraz jako jedynej przyznano jej nazwę kraj zamorski (pays d’outre-mer); Saint-Pierre i Miquelon – wspólnota zamorska również o statucie zbliżonym do departamentu; Wallis i Futuna – wspólnota zamorska o szczególnym statucie, jedyna część terytorium Francji niepodzielona na gminy; Saint-Barthélemy − wydzielona 22 lutego 2007 r. z departamentu Gwadelupy; Saint-Martin − wydzielona 22 lutego 2007 r. z departamentu Gwadelupy.
Wspólnotazamorska Numer Powierzchniaw km² Ludnośćw tys. mieszk. Stolica Saint-Pierre i Miquelon 975 242 7,0 Saint-Pierre Wallis i Futuna 986 274 14,4 (2003) Mata Utu Polinezja Francuska 987 3 894 253,7 (2003) PapeeteSaint-Barthélemy9772510,3 (2019)GustaviaSaint-Martin9785332,5 (2019)Marigot
Bibliografia Marcin Krzemiński, [w:] Prawo Francuskie Tom II, Aleksandra Machowska, Krzysztof Wojtyczek (red.), Kraków 2005, s. 192-195, .
Kategoria:Jednostki podziału administracyjnego