Żaków (niem. Schulhäuser) – dawna kolonia, a obecnie część Boguszyna, obejmująca swoim zasięgiem południowo-wschodnią część wsiMniejsza jej część wchodzi w skład kłodzkiego Jurandowa i osiedla im. Warszawy-Centrum..
Geografia Żaków stanowi pozostałość po dwóch przysiółkach, składających się z nielicznych, rozrzuconych zabudowań w dolinie Dębinki i na zboczu długiego, bocznego ramienia Grzbietu Wschodniego Gór Bardzkich, odchodzącego od Mysiej Góry po Owczą Górę w Kotlinie KłodzkiejKotlina Kłodzka. Mapa turystyczna 1:100 000, wyd. Eko-Graf, Wrocław 1997..
Leży na wysokości ok. 340–370 m n.p.m., wśród łąk i pól poprzerastanych zagajnikami. W pobliżu przechodzi droga krajowa nr 8 (E67), opadająca zakrętami w stronę Kłodzka, po stromym zboczu. Okolice Żakowa są bardzo widokowe. Dobrze prezentują się stąd fragmenty Gór BardzkichSłownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffy, t. 15, Wrocław 1994, s. 513..
Historia Rozwój demograficzny Żakowa na przestrzeni stuleci kształtował się następującoPozostałe dane po 1945 roku podane łącznie z Boguszynem:
Żaków powstał w połowie XIX w. jako dwie kolonie: Schulhäuser, należącą do Goszyc i Wenighäuser, należącą do Boguszyna. Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r. zostały ze sobą złączone pod jedną nazwą - Żaków, a następnie włączone do Goszyc (do 1975 r.) i Boguszyna. Po 1975 r. w ramach tego pierwszego pozostała tylko mała część Żakowa. Przez cały okres osada składała się wyłącznie z kilku zagródSłownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit., s. 502..
Zobacz też Boguszyn Żaków
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffy, t. 15, wyd. I-BIS, Wrocław 1994.
Kategoria:Boguszyn (województwo dolnośląskie)