Maziarnia Wawrzkowa (, Mazarnia-Wawrykowa) – dawny chutor na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim, w hromadzie Busk. Leżał między Grabową a Połoniczną.
Gmina Maziarnia Wawrzkowa powstała 5 września 1908 poprzez wydzielenie z gminy GrabowaDziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych dla Królestwa Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. 1908, Nr 110.
W II Rzeczypospolitej do 1934 roku wieś stanowiła samodzielną gminę jednostkową w powiecie kamioneckim w woj. tarnopolskim. W związku z reformą scaleniową została 1 sierpnia 1934 roku włączona do nowo utworzonej wiejskiej gminy zbiorowej Grabowa w tymże powiecie i województwie.
W latach 1943–1944 wieś była jedną z placówek silnego ośrodka polskiej samoobrony, tzw. „trójkąta” Maziarnia Wawrzkowa-Grabowa-Huta Połoniecka. W nocy z 24 na 25 marca 1944 roku samoobrona wsi odparła atak UPA, jednak zabudowania Maziarni Wawrzkowej niemal w całości spłonęły. Zginęło wówczas 28 Polaków, w tym 21 członków samoobrony. 3 maja 1944 zgliszcza Maziarni Wawrzkowej zdobyli Niemcy w ramach przeprowadzanej wraz z UPA pacyfikacji. Okupant spalił ostatnie całe budynki, zabito kilkanaście osóbDamian Karol Markowski, W cieniu Wołynia. „Antypolska akcja” OUN i UPA w Galicji Wschodniej 1943-1945, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2023, ISBN 978-83-08-08166-2, ss. 157-158, 240.
Po wojnie Maziarnia Wawrzkowa weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego i miała status chutoru.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Opuszczone wsie w obwodzie lwowskim