Turnia nad Korytem (słow. Veža nad Kotlinami) – turnia o wysokości 2254 m n.p.m. znajdująca się w Krywańskiej Grani w słowackiej części Tatr Wysokich. Od Ramienia Krywania na południowym wschodzie oddzielona jest Przełączką nad Korytem, a od Zadniej Krywańskiej Turni na północnym zachodzie oddziela ją Wyżnia Krywańska Szczerbina. W grani pomiędzy wierzchołkiem Turni nad Korytem a Przełączką nad Korytem znajduje się jeszcze nienazwane siodełko (2248 m) oraz mało wybitny garb (2262 m).

Na stronę Koryta Krywańskiego, a dokładniej do jego górnego kotła pod północno-zachodnią ścianą Krywania opada z Turni nad Korytem bardzo stromy stok o charakterze ściany. Do doliny Niewcyrki obrywa się blisko 400-metrowa, północna ściana, ograniczona z lewej (patrząc od dołu) strony wyraźną grzędą, stanowiącą krawędź ściany. W środkowej części ściany zaznacza się wybitny filar, zanikający w partiach podszczytowych. W poprzek niemal całej ściany przebiega półka, mniej wyraźna jedynie w pobliżu lewej krawędzi ściany, lekko wznosząca się w stronę północno-zachodniej grani Zadniej Krywańskiej Turni. Od linii spadku Wyżniej Krywańskiej Szczerbiny aż po grań rozszerza się ona w piarżysty zachód.

Nazewnictwo Turni nad Korytem wywodzi się od położonej poniżej niej żlebowatej dolinki zwanej Korytem Krywańskim, która wcina się w północno-zachodnią część masywu Krywania. Nazwę nadali polscy taternicy, którzy w lecie 1960 pokonali jej północną ścianę.

Taternictwo

Pierwszego znanego wejścia na Turnię nad Korytem dokonali Alfred Martin i przewodnik Johann Franz senior 20 września 1907, podczas wspinaczki Krywańską Granią. Położone u podnóża turni Koryto Krywańskie oraz jego okolice były niegdyś popularnym terenem myśliwskim, w XIX wieku polowali tu na kozice m.in. podhalańscy górale. Rejon ten znany był prawdopodobnie również górnikom, a później turystom.

Współcześnie Turnia nad Korytem nie jest dostępna dla turystów i taterników – powodem tego jest jej położenie w obrębie rezerwatu ścisłego, którym objęty jest masyw Krywania.

Drogi wspinaczkowe Krywańską Granią z Niewcyrskiej Polanki; II, czas przejścia całej grani (po Ramię Krywania) 8 godz. krawędzią ściany; prawdopodobnie I-II, 2 godz. Kováčikova cesta, lewą częścią ściany; V, 10 godz. Poľská cesta, środkiem ściany; VI, 7 godz. Ďuranova cesta, filarem w lewej części ściany; V+, A2, 8-10 godz. Dieškova cesta, na prawo od czarnego filara; IV-V, jedno miejsce A2 Launerova cesta, na lewo na Kováčikovej cesty; VI-, A2 rynną wodną, między centralnym filarem a drogą Ďurany i Fiali; V, A2 centralnym filarem ściany; V, 8 godz.

mały|lewo|Krywańska Grań – widok z Furkotu Przypisy Witold Henryk Paryski. Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część V. Cubrynka – Skrajna Baszta. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954

Kategoria:Turnie i skały słowackich Tatr Kategoria:Turnie i skały Tatr Wysokich