120px|thumb|Porucznik IR. 5 w mundurze służbowym 120px|thumb|Kurtka munduru feldfebla IR. 5 Węgierski Pułk Piechoty Nr 5 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk został utworzony w 1762 w latach 1805–1808 5 Pułk Piechoty Cesarstwa Austriackiego. Okręg uzupełnień nr 5 Satu Mare (węg. Szatmár-Németi, ) na terytorium 6 Korpusu. Swoje święto pułk obchodził 24 czerwca w rocznicę bitwy pod Custozą stoczonej w 1866 roku. Kolory pułkowe: wyłogi i patki różowoczerwone, guziki złote.

Garnizony pułku Pułk stacjonował w Munkács do około 1860, od tego czasu w Szathmár , potem w Iglau, Brünn, Wiedniu, Kaiser-Ebersdorf, Kaschau. W 1873 roku sztab pułku stacjonował w Wiedniu, natomiast komenda uzupełnień oraz batalion zapasowy Satu Mare. W 1903 roku pułk stacjonował w Egerze z wyjątkiem 4. batalionu, który załogował w Prjepolju. W 1909 roku komenda pułku razem z 1. batalionem stacjonowała w Preszowie, 2. batalion w Nowej Wsi Spiskiej (Igló), 3. batalion w Satu Mare, a 4. batalion w SabinoviePatrz .. W latach 1910–1914 komenda pułku razem z 1. batalionem stacjonowała w Preszowie (Eperjes), 3. batalion w Satu Mare (węg. Szatmárnémeti), a 4. batalion w Sabinovie (węg. Kisszeben), natomiast 2. batalion był detaszowany w Rogaticy.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk (bez II batalionu) wchodził w skład 29 Brygady Piechoty należącej do 15 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany II batalion był podporządkowany komendantowi 7 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 58% Węgrzy, 39% Rumuni, 5% pozostali. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał jeden batalion do 39 pułku piechoty. Jednocześnie jego IV batalion przemianowano na II batalion.

W 1918 Niemcy poprosiły Austro-Węgry o wysłanie części swoich sił na front zachodni. W odpowiedzi na prośbę, utworzono czterodywizyjny XVIII Korpus i rozlokowano go w okolicach Verdun. W jego składzie był też 5 pułk piechoty.

Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FML Eduard Franz Ludwig Fürst von Liechtenstein (1851 – †27 VI 1864), król Bawarii Ludwik II Wittelsbach (1864 – †13 VI 1886), król Portugalii Ludwik I Bragança (1888 – †19 X 1889), FZM Theodor Braumüller von Tannbruck (1889 – †27 II 1904), generał kawalerii Wilhelm von Klobučar (od 1904). W latach 1864–1870 drugim szefem pułku był FML Gustav Heinrich Wetzlar von Plankenstern.

Dowódcyi pułku płk Conrad Mederer von Mederer und Wuthwehr (1873) płk Carl Appiano (1860) płk Simon Schwerdtner von Schwertburg (1903–1907) płk Viktor Halvar (1908–1909) płk Heinrich Pongrácz de Szent-Miklós et Ovár (1910–1912) płk Lorenz Frauenberger (1913–1914)

Przypisy

Bibliografia

Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914

Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Igławie (Iglau) Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Rogaticy Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Austro-węgierskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1762 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918