thumb|Siim Kallas i George W. Bush (2002) Siim Kallas (ur. 2 października 1948 w Tallinnie, zm. 22 sierpnia 2026) – estoński polityk i ekonomista, prezes Banku Estonii w latach 1991–1995, minister spraw zagranicznych w latach 1995–1996, minister finansów w latach 1999–2002, premier Estonii w latach 2002–2003, członek Komisji Europejskiej (2004–2014).
Życiorys W 1972 ukończył studia na wydziale finansowym Uniwersytetu w Tartu, a w 1975 studia podyplomowe. Należał do KPZR (1972–1990). Pracował w ministerstwie finansów Estońskiej SRR, później był dyrektorem centralnego zarządu kas oszczędnościowych (1979–1986) i zastępcą redaktora naczelnego dziennika „Rahva Hääl” (1986–1989). W latach 1989–1991 był przewodniczącym centrali związków zawodowych. W 1989 został wybrany na Zjazd Deputowanych Ludowych ZSRR. Od 1991 do 1995 oraz od 1999 do 2004 pełnił funkcję prezesa estońskiego związku kolarskiego.
W 1991 został prezesem Banku Estonii, którym zarządzał do 1995. W 1994 stanął na czele wolnorynkowej i liberalnej Estońskiej Partii Reform. Po dziesięciu latach kierowania partią zrezygnował ze stanowiska, zostając jej honorowym przewodniczącym. W latach 1995–1999 oraz 2003–2004 był deputowanym do Riigikogu. W 1995 otrzymał nominację na stanowisko ministra spraw zagranicznych. Z funkcji tej odszedł w 1996. Od 1999 do 2002 pełnił funkcję ministra finansów. 28 stycznia 2002 objął urząd premiera. Na czele estońskiego rządu stał do 10 kwietnia 2003. 1 maja 2004 wszedł w skład Komisji Europejskiej jako komisarz ds. ekonomicznych i walutowych (wspólnie z Joaquínem Almunią), a w listopadzie 2004 objął stanowiska wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej oraz komisarza ds. administracji, audytu i zwalczania nadużyć finansowych. W listopadzie 2009 ogłoszono, że w nowej KE José Manuela Barroso obejmie stanowiska wiceprzewodniczącego oraz komisarza ds. transportu. Objął je po zatwierdzeniu przez Parlament Europejski w lutym 2010 i pełnił do końca kadencji KE w 2014.
W 2016 wysunięty przez swoją partię na urząd prezydenta Estonii. W sierpniu estoński parlament w trzech turach głosowania nie zdołał wybrać prezydenta. Siim Kallas wystartował następnie na to stanowisko w wyborach przeprowadzanych we wrześniu przez kolegium wyborców. W drugiej turze głosowania wygrał z Allarem Jõksem (138 głosów do 134 głosów), jednak nie uzyskał wymaganej większości głosów.
W wyniku wyborów w 2019 i 2023 Siim Kallas ponownie uzyskiwał mandat deputowanego do Riigikogu. Z zasiadania w parlamencie zrezygnował w 2024, motywując to względami zdrowotnymi.
Jego córka Kaja Kallas także zaangażowała się w działalność polityczną.
Odznaczenia Order Herbu Państwowego klasy II (2003) i I (2015) Krzyż Zasługi Ministerstwa Obrony I klasy (2004) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (Polska, 2019) Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja, 2001) Medal Rady Bałtyckiej (2013)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Premierzy Estonii Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tartu Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Estońscy ministrowie finansów Kategoria:Estońscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Komisarze Unii Europejskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Herbu Państwowego Kategoria:Politycy Estońskiej Partii Reform Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Posłowie do Riigikogu Kategoria:Prezesi Banku Estonii Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tallinnie Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Zmarli w 2026