Wierzbnik (do 1870 Starachowice, od 1916 Styków) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1870–1916 w guberni radomskiej. Siedzibą władz gminy była osada miejska Wierzbnik.
Gmina Wierzbnik powstała 13 stycznia 18701 stycznia 1870 wg kalendarza juliańskiego w powiecie iłżeckim w guberni radomskiej w związku z przemianowaniem gminy Starachowice na Wierzbnik, po przyłączeniu do niej pozbawionego praw miejskich WierzbnikaPostanowienie z 17 (29) października 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 415).
Odtąd w skład gminy wchodziły: Brody, Dziurów, Herkules (kopalnia), Jabłonna, Kuczów, Krzyżowa Wola, Michałów, Ruda, Styków, Starachowice, Świrta, Wanacya Rządowa i Księża i Wierzbnik. Powierzchnia wynosiła 11506 mórg a gmina liczyła w 1893 roku 5263 mieszkańców. Między 1890 a 1906 do gminy Wierzbnik przyłączono część obszaru zniesionej gminy Lubienia (z m.in. Lubienią).
18 sierpnia 1916 roku z gminy wyłączono Wierzbnik, któremu przywrócono prawa miejskie (przekształcając go w odrębną gminę miejską). 1 listopada 1916 r. z pozostałej części gminy Wierzbnik utworzono gminę StykówRozporządzenie c. i k. Jeneralnego-Gubernatorstwa wojskowego z dnia 21 października 1916 r. Oznaczenie obszaru miast: Buska, Chmielnika, Dąbrowej, Jędrzejowa, Ostrowca, Sandomierza, Staszowa, Szczebrzeszyna, Wierzbnika, Włoszczowy i Zamościa. (Dz. Rozp. C. i K. Jen. Gub. Wojsk. z 1916 r. Cz. XVIII, poz. 103)Historia sołectwa Styków.
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w województwie kieleckim