mały Węgierski Pułk Piechoty Nr 31 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1741.

Okręg uzupełnień nr 31 Sybin (węg. Nagyszeben lub niem. Hermanstadt) na terytorium 12 Korpusu. 120px|thumb|FML August Georg zu Leiningen-Westerburg-Neuleiningen 120px|thumb|FZM Karl von Culoz

Swoje święto pułk obchodził 22 maja w rocznicę bitwy pod Aspern stoczonej w 1809 roku. Kolory pułkowe: wyłogi i patki cesarskożółte, guziki srebrne.

Garnizony pułku W 1873 roku sztab pułku razem z komendą rezerwową i stacją okręgu uzupełnień stacjonował w Sybinie obecnie w Rumunii. W latach 1903–1905 sztab pułku razem z 3. i 4. stacjonował w Alba Iulia (węg. Gyulafehérvár), 1. batalion w Orăștie (węg. Szászváros, niem. Broos), a 2. batalion w Sybinie. Cały pułk wchodził w skład 69 Brygady Piechoty należącej do 35 Dywizji Piechoty. W latach 1904–1909 sztab pułku razem 3. i 4. batalionem stacjonował w Abrudzie (węg. Abrudbánya), 1. batalion w Szászváros, a 2. batalion w Sybinie. W 1914 roku pułk stacjonował w Nagyszeben, z wyjątkiem 3. batalionu, który był detaszowany do Splitu (wł. Spalato) na terytorium 16 Korpusu.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. Skład narodowościowy w 1914 roku: 25% – Niemcy, 69% – Rumuni, 6% – inne narodowości. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 131 pułkowi piechoty.

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w 1914 w Królestwie Kongresowym, a na przełomie 1914 i 1915 roku w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzu w Zawierciu oraz cmentarzach wojennych nr 280 w Porąbce Uszewskiej i Kotowicach. Pułk (bez 3. batalionu) wchodził w skład 32 Brygady Piechoty w Nagyszeben należącej do 16 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 3. batalion był podporządkowany komendantowi 5 Brygady Górskiej w Splicie należącej do 47 Dywizji Piechoty.

Szefowie puku Kolejnymi szefami pułku byli: FML August Georg zu Leiningen-Westerburg-Neuleiningen (1829–1849), FZM Karl von Culoz (1849 – †11 XI 1862), wielki książę Meklemburgii-Strelitz Fryderyk Wilhelm Meklemburski (1863 – †30 V 1904), generał piechoty Eduard Pucherna (od 1905).

Dowódcy pułku płk Wilhelm Popp von Poppenheim (1873) 1903–1904 – płk Rudolf Klein 1905–1906 – płk Wilhelm Merbeller 1907–1910 – płk Rudolf Freih. v. Dürfeld 1911 – płk Anton Goldbach płk Heinrich von Salmon (1912–1914)

Przypisy

Bibliografia

Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914

Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Splicie (Spalato) Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Sybinie Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1741 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918