Stanisław Grzybowski (ur. 11 stycznia 1865 w Lublinie, zm. 13 kwietnia 1943 w Dobrzelinie) – polski technolog cukrownictwa, laureat tytułu doktora honoris causa Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Ukończył Lubelskie Liceum Męskie oraz Wydział Przyrodniczy Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.
Po ukończeniu studiów podtrzymał rodzinną tradycję i rozpoczął pracę jako cukrownik. Praktykę odbył w cukrowni „Elżbietów”, obecnie „Sokołów”. Potem pracował na stanowisku chemika w cukrowniach „Czersk” i „Izabelin”. W 1898 roku został dyrektorem cukrowni „Izabelin”, następnie w 1892 powierzono mu stanowisko dyrektora w cukrowni „Sanniki”. W 1908 objął zarząd nad dwiema sąsiednimi cukrowniami. W 1912 został powołany na stanowisko dyrektora cukrowni i rafinerii „Dobrzelin”. Jednocześnie zaoferowano mu funkcję naczelnego dyrektora technicznego nad wszystkimi cukrowniami Towarzystwa Fabryk Cukru. Swoją pracę kontynuował również po wybuchu I wojny światowej. W 1910 był wykładowcą technologii cukru w ramach Kursu dla cukrowników na Wydziale Technicznym Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie. Był także w latach 1910-1913 członkiem TKNDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna.
Autor takich prac z zakresu cukrownictwa jak: „Cukrownictwo. Podręcznik dla pracujących w cukrowniach i rafineriach” (1901), „Technologia cukru buraczanego” (1912), „Rafinowanie cukru” (1927), „Chemiczne oczyszczanie soku dyfuzyjnego i jego kontrola” (1930), „Koloidy i ich rola przy fabrykacji cukru” (1935). Publikował też artykuły w „Gazecie Cukrowniczej”. Zależało mu na unowocześnieniu polskiego przemysłu cukrowniczego, dlatego m.in. podjął działania w kierunku przekształcenia Laboratorium Cukru w wielowydziałowy Instytut Przemysłu Cukrowniczego. W 1927 roku powstał ten Instytut, natomiast S. Grzybowski został prezesem Zarządu oraz Kuratorium. Równocześnie pełnił funkcję dyrektora cukrowni „Dobrzelin” k. Kutna.
W czasie wojennym został zdegradowany przez Niemców z funkcji dyrektora do roli doradcy technicznego.
W 1931 otrzymał doktorat honoris causa Politechniki Warszawskiej.
Zmarł 13 kwietnia 1943 roku.
Stanowiska chemik w cukrowni „Czersk” i „Izabelin” 1898 – dyrektor cukrowni „Izabelin” 1892 – dyrektor cukrowni „Sanniki” 1927 – prezes Zarządu oraz Kuratorium Instytutu Przemysłu Cukrowniczego 1927 – dyrektor cukrowni „Dobrzelin” k. Kutna
Wybrane publikacje Cukrownictwo. Podręcznik dla pracujących w cukrowniach i rafineriach(1901) Technologia cukru buraczanego (1912) Rafinowanie cukru (1927) Chemiczne oczyszczanie soku dyfuzyjnego i jego kontrola (1930) Koloidy i ich rola przy fabrykacji cukru (1935)
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1937) „za zasługi na polu pracy zawodowej w przemyśle”.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Prace Stanisława Grzybowskiego w bibliotece Polona.
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Kursów Naukowych Kategoria:Nauczyciele akademiccy Towarzystwa Kursów Naukowych (1905–1918) Kategoria:Doktorzy honoris causa Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy menedżerowie Kategoria:Polscy przedstawiciele technologii i inżynierii chemicznej Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1943