Hymn do miłości Ojczyzny – pierwszy utwór należący do polskiej liryki patriotycznej w czasie rozbiorów. Pełnił rolę polskiego hymnu narodowego tego okresu. Hymn jest parafrazą pieśni do Doskonałości, napisanej przez ArystotelesaLiryka starożytnej Grecji, oprac. J. Danielewicz, Wrocław 2006, s. 212.. Historia
Strofą tą zadebiutował w 1774 roku Ignacy Krasicki, który odczytał utwór podczas jednego z obiadów czwartkowych. Napisał ten utwór jako hymn dla Szkoły Rycerskiej. Święta miłości weszła jako fragment w skład pieśni IX poematu heroikomicznego Myszeida. Parodia zaczynająca się od słów Wdzięczna miłości kochanej szklanice występuje w V pieśni Monachomachii. Utwór doczekał się wielu przekładów, w tym trzech na język francuski.
Podczas immatrykulacji podchorążowie odśpiewują pieśń zaraz po Gaudeamus igitur. Muzykę do pieśni skomponował Wojciech Sowiński.
Legenda Z powstaniem wiersza wiąże się legenda: kareta, którą jechał biskup Krasicki, spiesząc na obiad czwartkowy, potrąciła starego żołnierza. Umierający z ogromną mocą mówił o świętej miłości ojczyzny, o bliznach – pamiątkach bitew, o śmierci, która przestała być straszna. Więź między starym wiarusem a biskupem, która wytworzyła się w chwili śmierci, stała się natchnieniem do napisania Hymnu do miłości Ojczyzny.
W kulturze Utwór został wybrany jako hymn szkolny w X Liceum Ogólnokształcącym im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, III Liceum Ogólnokształcącym im. gen. Józefa Sowińskiego w Warszawie oraz I Liceum ogólnokształcącym im. Hugona Kołłątaja w Krotoszynie.
Zobacz też
hymn Mazurek Dąbrowskiego polskie pieśni hymniczne
Przypisy
Kategoria:Polskie pieśni hymniczne Kategoria:Szkoła Rycerska w Warszawie Kategoria:Twórczość Ignacego Krasickiego Kategoria:Utwory literackie z 1774