John Cronyn Tovey (ur. 7 marca 1885 w Londynie, zm. 12 stycznia 1971 w Portsmouth) – admirał floty Royal Navy.
Życiorys Wstąpił do Royal Navy w wieku 14 lat. Na początku I wojny światowej służył na krążowniku „Amphion”, a później dowodził niszczycielem „Onslow” podczas bitwy jutlandzkiej, po której otrzymał Distinguished Service Order.
W okresie międzywojennym piastował różne mniej istotne funkcje do czasu, gdy w 1932 został mianowany dowódcą okrętu liniowego „Rodney”, a krótko po tym został awansowany najpierw do rangi komandora, a następnie kontradmirała. Po wypowiedzeniu przez Włochy wojny w 1940 został wiceadmirałem. W listopadzie 1940 został mianowany dowódcą Home Fleet jako pełniący obowiązki rangi admirała, co czynił z tymi uprawnieniami do 1942. W tym czasie doszło do kilku starć z Dudley`em Poundem i Winstonem Churchillem.
Jego największym osiągnięciem tamtego okresu było zatopienie pancernika „Bismarck”S. Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań 2013, s. 417..
Od czerwca 1943 Tovey był odpowiedzialny za kontrolę konwojów na wschodnim wybrzeżu i organizację operacji rozminowywania. Kilka miesięcy później został mianowany admirałem floty
John C. Tovey przeszedł z czynnej służby na emeryturę w 1946, a pomimo to pozostał na liście jako aktywny admirał floty do końca życia. Również w 1946 został mu przyznany tytuł szlachecki.
Przypisy
Linki zewnętrzne Życiorys Tovey`a
Kategoria:Brytyjscy admirałowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem Wybitnej Służby Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium brytyjskie) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1971