Želimir „Željko” Obradović, cyr. Желимир Жељко Обрадовић (ur. 9 marca 1960 w Čačaku) – serbski trener koszykarski, wcześniej reprezentant Jugosławii jako koszykarz występujący na pozycji rozgrywającego, olimpijczyk, po zakończeniu kariery zawodniczej – trener koszykarski, obecnie trener Partizana NIS Belgrad.
Kariera zawodnicza Obradović rozpoczął swoją karierę koszykarską, grając w klubie z rodzinnego miasta - Borac Čačak. Spędził tam sześć lat po czym latem 1986 roku odszedł do stołecznego Partizanu. Wraz z nim do klubu trafili 18-letni Vlade Divac, 19-letni Aleksandar Đorđević i 20-letni Žarko Paspalj.
Obradović spędził w Partizanie pięć sezonów, zdobywając w sezonie 1986/87 mistrzostwo Jugosławii i awansował w następnym sezonie do Final Four Pucharu Mistrzów (obecnie Euroliga). W kolejnym sezonie KK Partizan zdobył Puchar Jugosławii i Puchar Koracia, a Obradović stał jednym z najlepszych playmakerów w kraju.
Dobra gra Željko nie pozostała niezauważona i 28-letni koszykarz pojechał z reprezentacją Jugosławii na igrzyska olimpijskie w Seulu w 1988 roku. Tam koszykarze z Bałkanów byli gorsi tylko od ZSRR i zdobyli srebrne medale. Dwa lata później, wciąż z Obradoviciem w składzie, na mistrzostwach Świata w Argentynie Jugosłowianie zrewanżowali się Rosjanom, pokonując ich w finale 92:75 i zdobywając złote medale.
Jego kariera miała kres właśnie po mundialu w Argentynie, gdy został skazany na rok więzienia za potrącenie pieszego w wypadku samochodowym. Karę odbył, ale czynnie do koszykówki nie był w stanie wrócić. W 1991 roku zakończył karierę, z miejsca zostając nowym trenerem Partizanu.
Kariera trenerska Obradović przez niecałe dwadzieścia lat swojej kariery jako trener wypracował sobie rekordowy dorobek. Siedmiokrotnie wygrywał rozgrywki Euroligi i to z czterema różnymi klubami, dwukrotnie Puchar Saporty (z dwoma zespołami), kilkanaście tytułów mistrzowskich, puchary krajów, a w dorobku także złoto i srebro z reprezentacją Jugosławii.
Najwięcej sukcesów odniósł w Panathinaikosie Ateny, którego szkoleniowcem jest nieprzerwanie od lata 1999 roku. Dzięki niemu klub stał się jednym z najlepszych w Europie - PAO pod jego wodzą czterokrotnie sięgnęło po wygraną w Eurolidze, dziesięciokrotnie w lidze Grecji i sześć razy w pucharze kraju. 250px|left|thumb|Obradović rozmawia z koszykarzami PAO w przerwie meczu, sezon 2007/08 W 2007 roku po raz drugi w historii wywalczył potrójną koronę, którą określa się Triple Crown. Po raz pierwszy Obradović osiągnął to 15 lat wcześniej, kiedy jego KK Partizan zdobył mistrzostwo i puchar Jugosławii, a na europejskich parkietach nie miał sobie równych w Eurolidze.
Dwa lata później osiągnął to po raz trzeci, a przy okazji sprawił wielką radość sympatykom PAO, gdyż jego zespół nie dość, że sięgnął po potrójną koronę, to na dodatek za każdym razem kosztem rywala zza miedzy - Olympiakosu Pireus. Koniczynki rozprawiły się z koszykarzami z Pireusu w finale mistrzostw i Pucharu Grecji, a w Eurolidze wyeliminowali rywali w półfinale.
25 czerwca 2021 został trenerem Partizana NIS Belgrad.
Osiągnięcia mały|240px|upright|Obradović jako trener Fenerbahçe Ülker w 2013. mały|240px|upright|Obradović i Aleksandar Đorđević w sierpniu 2015. mały|240px|upright|Obradović, trener Panathinaikosu, w listopadzie 2007. Stan na 4 czerwca 2021, na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej. Zawodnicze Drużynowe Mistrz: Jugosławii (1987) II ligi jugosłowiańskiej (1981) Wicemistrz Jugosławii (1988, 1989, 1991) Brąz Euroligi (1988) Zdobywca pucharu: Koracia (1989) Jugosławii (1989)
Reprezentacja Plik:Gold medal icon.svg Mistrz: świata (1990) Igrzysk Dobrej Woli (1990) Plik:Silver medal icon.svg Wicemistrz olimpijski (1988) Lider igrzysk olimpijskich w skuteczności rzutów za 3 punkty (1988 – 63,6%) Uczestnik mistrzostw świata U–19 (1979 – 4. miejsce)
Trenerskie Drużynowe Mistrzostwo: Euroligi (1992, 1994, 1995, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011, 2017) Eurocup (1997) Grecji (2000, 2001, 2003–2011) Jugosławii (1992) Turcji (2014, 2016–2018) ligi katalońskiej (1994) Wicemistrzostwo: Euroligi (2001, 2016, 2018) Suproligi (2001) Hiszpanii (1997) Turcji (2019, 2021) Włoch (1999) Grecji (2012) Brąz: Euroligi (1998, 2005) ACB (1995) ligi greckiej (2002) pucharu Hiszpanii (1996) IV miejsce w Eurolidze (1996, 2006, 2012, 2015, 2019) Puchar: Saporty (1997, 1999) Grecji (2003, 2005–2009, 2012) Jugosławii (1992) Turcji (2016, 2019, 2020) prezydenta Turcji (2013, 2016, 2017) Superpuchar Włoch (1997) II miejsce w pucharze: Jugosławii (1993) Włoch (1998) Grecji (2000, 2001, 2010, 2011) Turcji (2015) prezydenta Turcji (2014)
Indywidualne Trener roku: Euroligi (1994, 1995, 2007, 2011, 2017) ligi greckiej (2000, 2005, 2009, 2011) Zaliczony do grona 50. najwybitniejszych osobowości Euroligi (2008)
Reprezentacyjne (* – jako asystent) Mistrzostwo: świata (1998) Europy (1995*, 1997) Wicemistrzostwo olimpijskie (1996) Brązowy medal mistrzostw Europy (1999)
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil na euroleague.net Profil na legabasket.it
Kategoria:Jugosłowiańscy koszykarze Kategoria:Jugosłowiańscy medaliści olimpijscy Kategoria:Koszykarze Partizana Belgrad Kategoria:Serbscy trenerzy koszykarscy Kategoria:Trenerzy koszykarscy Realu Madryt Kategoria:Koszykarze Boraca Čačak Kategoria:Koszykarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1988 Kategoria:Trenerzy Partizana Belgrad Kategoria:Ludzie urodzeni w Čačaku Kategoria:Urodzeni w 1960