58 Galicyjski Pułk Piechoty Arcyksięcia Ludwika Salvatora () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii. mały Historia pułku Pułk został utworzony w 1763. Okręg uzupełnień nr 58 Stanisławów na terytorium 11 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki czarne, guziki srebrne.

Garnizony pułku W 1873 pułk stacjonował w garnizonie Peszt, a batalion zapasowy w Stanisławowie. W latach 1903–1907 jednostka stacjonowała w garnizonie Przemyśl z wyjątkiem I batalionu detaszowanego w Stanisławowie. W 1908 dowództwo pułku i III batalion dyslokowano do Stanisławowa, a II batalion do Zaleszczyk. 4. batalion w latach 1908–1909 stacjonował w Budvie (wł. Budua), w latach 1910-1911 w Perzagno, w latach 1911-1912 w Crkvicach na Bałkanach, a w latach 1912-1914, jako detaszowany w Fočy.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk (bez 4. batalionu) wchodził w skład 60 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty, natomiast 4. batalion był podporządkowany dowódcy 8 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku 72% - Rusini. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 124 pułkowi piechoty.

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w Galicji. W grudniu 1914 w okolicach Bochni oraz Brzeska. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 314 w Bochni, 310 w Leszczynie, 259 w Biskupicach Radłowskich oraz 30 w Święcanach.

Szefowie pułku W latach 1830–1867 szefem pułku był arcyksiążę Stefan Wiktor, a po jego śmierci arcyksiążę Ludwik Salwator. Drugimi szefami pułku byli: FML Franz Ignaz Maria Abele von Lilienberg (1830 – †17 XII 1861) i FML Alfred von Henikstein (1861 – †29 I 1882).

Żołnierze Dowódcy pułku płk Carl Ritter Schauer von Schröckenfeld (1873) płk Ernst Mattanovic (1903–1907) płk Mieczysław Zaleski (IV 1908 – VII 1912 → dowódca 23 Brygady Piechoty w Krakowie) płk Vinzenz Kuhn (1912–1913 → stan spoczynku, 1 III 1918 mianowany tytularnym generałem majorem) płk Johann Konschegg (1913–1914)

Oficerowie ppłk Franciszek Fabry ppłk Zdzisław Załuski płk Tadeusz Wiktor – dowódca batalionu w Stanisławowie mjr Anton Kraus (1911–1916) kpt. Leo Bernatzik (1892–1909) kpt. Władysław Glazór kpt. Erwin Kossowski kpt. Tadeusz Szałowski por. Gracjan Samek por. Emil Ślusarczuk por. rez. Franciszek Drwota por. rez. Sylwester Stachiewicz ppor. rez. Kazimierz Kubala ppor. rez. Edward Pach ppor. rez. Roman Saloni ppor. rez. Stanisław Sosabowski chor. rez. Zygmunt Kubisz Julian Sas-Kulczycki – jednoroczny ochotnik lekarz sztabowy Ludwik Miłkowski-Baumbach (1912–1918) Podoficerowie plut. Bronisław Schlichtinger

Przypisy

Bibliografia

Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914

Kategoria:Galicyjskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Budvie (Budua) Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Budapeszcie Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Przemyślu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Stanisławowie Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1763 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918