Częstoskurcz stymulatorowy (PMT, z ang. pacemaker mediated tachycardia) – częstoskurcz występujący u osoby z rozrusznikiem serca, związany z błędną interpretacją sygnału przez urządzenie i wysyłanie zapętlonego pobudzenia.
Opis Tego rodzaju częstoskurcz występuje jedynie w przypadku rozruszników VDD i DDD. Najczęściej jest zapoczątkowany pobudzeniem komorowym, przewiedzionym wstecznie do przedsionka, gdzie stymulator rozpoznaje je jako załamek P i układ wysyła impuls stymulujący do komory. Z uwagi, że sekwencja powtarza się, wyzwala się mechanizm wstecznego przewodzenia impulsów i następowej stymulacji, zwany pętlą reentry.
Leczenie Częstoskurcz stymulatorowy jest jedynym częstoskurczem u chorych z rozrusznikiem serca, który może zostać przerwany przyłożeniem magnesu do układu stymulującego. W postępowaniu doraźnym można zastosować też masaż zatoki szyjnej lub leki hamujące przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym (np. digoksynę, β-blokery oraz niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego), co może przerwać częstoskurcz poprzez spowolnienie przewodzenia wstecznego. Najskuteczniejszą metodą zapobiegania nawrotom częstoskurczu wywołanego stymulatorem jest jednak odpowiednie przeprogramowanie urządzenia, w szczególności wydłużenie okresu PVARP, co zmniejsza ryzyko detekcji wstecznych załamków P. Alternatywnie można zmienić czułość elektrody przedsionkowej tak, aby rejestrowała załamki P pochodzenia zatokowego, a nie wsteczne.
Przypisy
Kategoria:Zaburzenia rytmu serca i przewodzenia