Gyula Dávid (ur. 6 maja 1913 w Budapeszcie, zm. 14 marca 1977 tamże) – węgierski kompozytor i dyrygent.
Życiorys Był uczniem Zoltána Kodálya w Akademii Muzycznej w Budapeszcie (dyplom 1938). W latach 1940–1943 był altowiolistą w orkiestrze, a od 1945 do 1949 roku dyrygentem Teatru Narodowego. Prowadził klasę kameralistyki w Akademii Muzycznej w Budapeszcie (1950–1960 i 1967–1977) oraz w Konserwatorium im. Béli Bartóka (1964–1967). Otrzymał nagrodę im. Erkela (1952 i 1955) oraz nagrodę im. Kossutha (1957).
W swojej twórczości początkowo pozostawał pod wpływem Kodálya, czerpiąc z elementów węgierskiego folkloru muzycznego. Pod koniec lat 50. XX wieku zwrócił się w stronę nowszych środków dźwiękowych, zaadaptował technikę dwunastotonową.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Muzycznego im. Ferenca Liszta Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Węgierscy kompozytorzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1977