Słodnik (Entomyzon cyanotis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae). Występuje w południowej części Nowej Gwinei oraz północnej i wschodniej Australii. Nie jest zagrożony.
Systematyka Takson ten został po raz pierwszy opisany przez Johna Lathama w 1801 roku. Autor nadał mu nazwę Gracula cyanotis. Obecnie gatunek ten umieszczany jest w rodzaju Entomyzon, którego jest jedynym przedstawicielem. Wyróżnia się trzy podgatunki E. cyanotis: E. cyanotis albipennis Gould, 1841 – słodnik białoskrzydły – północno-zachodnia i północno-środkowa Australia E. cyanotis griseigularis Oort, 1909 – południowo-środkowa Nowa Gwinea i półwysep Jork (północno-wschodnia Australia) E. cyanotis cyanotis (Latham, 1801) – słodnik modrolicy – północno-wschodnia, wschodnia i południowo-wschodnia Australia. Podgatunek albipennis jest przez niektórych autorów klasyfikowany jako osobny gatunek. Proponowany podgatunek apsleyi uznany za synonim albipennis. Podgatunek griseigularis poprzednio nazywany był harterti, ale holotyp tego ostatniego (pochodzący z Cooktown w stanie Queensland) okazał się formą przejściową między populacją z południa Nowej Gwinei i północnej Australii a podgatunkiem nominatywnym ze wschodniej Australii.
Morfologia
Wygląd Brak dymorfizmu płciowego. Ma średni, dość cienki, szary dziób z ciemnym zakończeniem. Wierzch głowy, kark, kantarek oraz obszar od gardła do piersi jest czarny (dobrze to widać na zdjęciu nr 4). Od wierzchu głowy kark oddziela biały pasek. Kończy się on na turkusowej plamie łysej skóry wokół oka. U młodych ten obszar jest żółty. Pomiędzy tą plamą a gardłem jest biało, tak jak pod karkiem i na brzuchu. Ogon ma barwę oliwkową, jak i skrzydło z czarnymi lotkami.
Wymiary długość ciała: 25–30 cm rozpiętość skrzydeł: 43 cm masa ciała: 113 g
Ekologia i zachowanie Biotop Bagna i namorzyny, obrzeża lasów, luźne zadrzewienia, a także sady, parki i ogrody.
Zachowanie Mocny lot. Jest towarzyski i żyje w hałaśliwych grupach.
Głos Świerkoty, miauczenie i głośne ki-ołt. Piosenka to ostre i piskliwe dźwięki.
Pożywienie Głównie bezkręgowce, owoce oraz nektar. Rzadko małe jaszczurki.
Lęgi Wyprowadza 1–3 lęgi. Gniazduje w luźnej kolonii. Gniazdo jest miseczką z kory, trawy i korzeni w rozwidleniu gałęzi drzewa. Składa 2 jaja wysiadywane 16–17 dni. W niewoli pisklęta potrafią latać po 23–24 dniach.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje słodnika za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale nie jest to ptak pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania.
Od 2016 roku IUCN uznaje słodnika białoskrzydłego za osobny gatunek Entomyzon albipennis, zalicza go do kategorii najmniejszej troski. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako bardzo liczny. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny.
Uwagi
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miodojady Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna Nowej Gwinei Kategoria:Taksony opisane przez Johna Lathama Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1801 roku