Claude François Lallemand|thumb Claude François Lallemand (ur. 26 stycznia 1790 w Metzu, zm. 25 sierpnia 1854 w Marsylii) – francuski lekarz.
Naukę rozpoczął w rodzinnym mieście; po roku praktyki w szpitalu został lekarzem wojskowym i wziął udział w wojnie francusko-hiszpańskiej. Po powrocie z frontu uczył się w Paryżu u Guillaume Dupuytrena. W 1819 roku otrzymał tytuł doktora medycyny. W tym samym roku został profesorem chirurgii w Szkole Medycznej Montpellier, praktykował też na oddziale chirurgicznym Hôpital civil et militaire Saint-Éloi. Członek Paryskiej Akademii Nauk od 1845.
Lallemand pozostawił wiele cenionych prac na temat fizjologii i patologii układu nerwowego. Innym zagadnieniem, któremu poświęcał wiele uwagi, była masturbacja i jej rzekome szkodliwe dla zdrowia następstwa. Za jego sprawą odżył dawny przesąd, że utrata nasienia (określana przez niego jako spermatorrhoea) może mieć wpływ na stan zdrowia. W celu zaradzenia groźnym skutkom onanizmu Lallemand zalecał obrzezanie.
Historycznie, niewielkie wałeczki śluzu obserwowane w nasieniu określano jako „ciałka Lallemanda”.
Prace Propositions de pathologie, tendant à éclairer plusieurs points de physiologie. 1819 Recherches anatomico-pathologiques sur l'encéphale et ses dépendances. Paris: Baudouin fils et Béchet jeune; 1820-1823. De l'influence de l'inflammation aiguë sur la cohesion de tous les tissus. Annales Cliniques de la Société de Médecine Pratique de Montpellier, 1822 Sur le ramollissement des tissus organiques considéré comme effet de l'inflammation. Journal universel des sciences médicales, 1822 Observations sur les maladies des organes génito-urinaires. Paris-Montpellier, 1825-1827 Réflexions sur le traitement des fistules vésico-vaginales, nouveau moyen etc. Archives générales de medecine, 1825 Remarques sur l'inflammation chronique du col de la vessie et l'incontinence d'urine chez les enfants. Archives générales de medecine, 1827 Obs. sur une tumeur anévrysmale ayant son siège dans les artères du tibia etc. Répertoire général d'anatomie et de physiologie pathologique, Paris, 1826 Clinique médico-chirurgicale, rec. et publ. par E. Verdier et A. Marcus. Montpellier, 1834 Des pertes séminales involontaires. Paris, 1835-1845 Le hachych. Paris, Paulin, 1843 Clinique chirurgicale, rédigée par H. Kaula. Paris, 1845 Éducation publique. Paris, 1848–1852
Przypisy
Kategoria:Francuscy lekarze wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1790 Kategoria:Zmarli w 1854