Pieter Nason (ur. 1612 w Amsterdamie, zm. 1688 w Hadze) – holenderski malarz epoki baroku.
Życiorys Uważany jest za ucznia Jana Antonisz. van Ravesteyna. W 1639 został przyjęty do gildii św. Łukasza w Hadze. W 1656, wraz z 47 innymi malarzami przystąpił do nowo powstałego haskiego bractwa Confrérie Pictura. W 1662 pracował dla namiestnika Fryzji Wilhelma-Fryderyka, w 1667 działał na dworze Wielkiego Elektora Fryderyka Wilhelma I, po czym powrócił do Hagi.
Malował portrety i martwe natury. W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się Autoportret na tle pejzażu Jana van Goyena (1648), Portret kobiety w stroju Minerwy (Krystyny Szwedzkiej jako Bradamante) (1663) oraz Portret Johana Mauritsa (1666). W zbiorach Muzeum Czartoryskich Portret mężczyzny (ok. 1648-1653).
Przypisy
Bibliografia Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001, .
Kategoria:Artyści związani z Amsterdamem Kategoria:Holenderscy malarze barokowi Kategoria:Urodzeni w 1612 Kategoria:Zmarli w 1690 Kategoria:Artyści związani z Hagą