Eustacjusz z Sebasty (ur. ok. 300, zm. ok. 377) – biskup Sebasty wyświęcony około 356 roku, syn Eulaliusza, biskupa Sebasty; organizator monastycyzmu w Kapadocji. Potępiony za błędne pojmowanie relacji Chrystusa i Ducha Świętego (równość), z czego zrodziła się sekta duchoburców, prześladowany przez zwolenników Ariusza. Ceniony i podziwiany przez Bazylego Wielkiego.
Bibliografia Emil Stanula, Eustacjusz z Sebasty [w:] César Vidal Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w. Mały słownik, wyd. Verbinum, Warszawa 2001.
Kategoria:Pisarze wczesnochrześcijańscy związani z Kapadocją Kategoria:Zmarli w IV wieku Kategoria:Twórcy monastycyzmu chrześcijańskiego