Stanisław Leonard Wołoszowski (ur. 19 maja 1913 w Janikowie, zm. 18 stycznia 1944 koło Suio we Włoszech) – rotmistrz Polskich Sił Zbrojnych, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys thumb|left|XII Międzynarodowe Zawody Hippiczne w Warszawie - por. Stanisław Wołoszowski na Bimbusie; czerwiec 1939. Urodził się w majątku Janikowo w powiecie płońskim. Ukończył korpus kadetów oraz Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. 4 sierpnia 1934 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1934 i 19. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 1 pułku strzelców konnych w Garwolinie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 20. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.
Ze względu na wybitne osiągnięcia w jeździectwie sportowym został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu i przydzielony do Grupy Sportu Konnego na stanowisko oficera jeźdźca. Był członkiem kadry olimpijskiej przygotowującej się do igrzysk w 1940. Tuż przed wybuchem wojny startował w międzynarodowych zawodach w Mediolanie, Rzymie oraz na prestiżowych zawodach w Gdyni (23 lipca 1939), kiedy w szczytowym okresie napięcia w stosunkach polsko-niemieckich pokonał niemieckiego faworyta, Guntera Theme (olimpijczyka, kapitana SS).
Po klęsce wrześniowej przebywał w obozie internowanych na Węgrzech, skąd poprzez Francję dotarł na Wyspy Brytyjskie. Tam dołączył do 2 batalionu strzelców, stacjonującego w Szkocji. Czując potrzebę aktywnego uczestnictwa w walce, przeszedł kurs spadochronowy, sapersko-minowy i kilka innych, a następnie zgłosił się na ochotnika do utworzonej jesienią 1942 roku 1 Samodzielnej Kompanii Commando, w której otrzymał stanowisko zastępcy dowódcy. W roku 1943 wraz z kompanią brał udział w akcjach bojowych we Włoszech. Zginął od kuli snajpera podczas tzw. pierwszej bitwy o Monte Cassino, przy forsowaniu rzeki Garigliano. Był najwyższym rangą polskim komandosem poległym w kampanii włoskiej. Został pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino (ekshumowany, miejsce 2-D-1).
Pośmiertnie został mianowany na stopień majora i odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Przypisy
Bibliografia
Wiadomości/Wiadomosci-Wypad, Pismo Koła 2 Batalionu Grenadierów "Kratkowane Lwiątka" (w późniejszym czasie ... i Komandosów). Kwartalnik wydawany w latach 1962-1996 w Edynburgu na prawach rękopisu. Numer 24, strona 9.
Zbigniew Wawer, Monte Cassino 1944, Wydawnictwo, Bellona Warszawa 2009 Witold Pruski, Dzieje konkursów hippicznych w Polsce, Wydawnictwo: Sport i Turystyka 1982 Bohdan Tymienicki, Na imię jej było Lily, Wydawnictwo MON, str. 11-17 Maria Ginter, Galopem pod wiatr, Wydawnictwo Omega, Warszawa 1990
Kategoria:Majorowie kawalerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Strzelców Konnych (II RP) Kategoria:Oficerowie Grupy Sportu Konnego Kategoria:Porucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino Kategoria:Polscy żołnierze polegli w kampanii włoskiej 1943–1945 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1944