Nowa Pomarańczarnia, także Nowa Oranżeria – budynek znajdujący się w Łazienkach Królewskich w Warszawie, w południowej części ogrodu, przy alei zwanej Drogą Wilanowską lub ChińskąMarek Kwiatkowski, Łazienki Królewskie, Warszawa 2000r, Wydawnictwo ATENA, , str. 145-146.
Opis Powstała w latach 1860-1861 według projektu Adama Adolfa Loewe i Józefa Orłowskiego jako drugi obiekt w Łazienkach o tym przeznaczeniu. Dla odróżnienia, dawną Pomarańczarnię stanisławowską zaczęto nazywać Starą PomarańczarniąWładysław Tatarkiewicz, Łazienki Warszawskie, Warszawa 1957r, Wydawnictwo Arkady, str. 140.
Główną część budynku stanowi wydłużona sala, która jest przeszklona od strony południowej. W części środkowej dach ma poprzeczną kolbę otwartą półrozetami o odlanych w żeliwie szprosach na obie strony. Dwie główne elewacje (fronty) zostały zaprojektowane w dwóch odmiennych opracowaniach. W jednej z nich (południowej) podział między oknami tworzą wysokie, smukłe, cienkie, żeliwne kolumny. W części centralnej elewacji południowej składającej się z dwóch oddzielnych segmentów pełnego muru, znajdują się okna, w które wstawiono rzeźby (stojące postacie Vertumnusa i Pomony w środkowe, symbolizujące Jesień i Zimę w górne), które zostały wykonane przez Leona Molatyńskiego. Murowane partie frontowej ściany kończą attyki z płaskimi wazami. Od strony północnej dobudowany jest parterowy segment, rozdzielony kilkoma otworami okiennymi. Ową część parterową zajmują jednoosiowe wyższe człony ozdobione w górnej części okrągłymi płycinami, stanowiącymi tło dla kamiennych popiersi, przedstawiających tym razem Wiosnę i Lato.
Główna sala przeznaczona była pierwotnie na przechowywanie w okresie chłodów drzew egzotycznych. Został tu urządzony stały ogród z różnorodnymi roślinami, również tropikalnymi.
Od 1992 roku w budynku działa restauracja Belvedere należąca do Anny Woźniak-Starak.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Nowa Oranżeria na stronach Muzeum Łazienki Królewskie
Kategoria:Łazienki Królewskie w Warszawie Kategoria:Palmiarnie